هيچ چيزي بهتر از ايمان به خدا و نيكوكاري، امنيت در دنيا و آخرت را براي انسان حاصل نمي‌كند.

ما مِنْ شيءٍ يحصل بِهِ الاَمانُ أبلغُ من ايمانٍ و احسانٍ.

كسي كه ايمان او به پرودگارش خالصانه باشد، اهل هدايت است.

هُدِيَ مَنْ‌ أخْلصَ ايمانه.

خويشتنداري به هنگام ميل و ترس، ‌از برترين ادب هاست.

ضَبْطُ النَّفْسِ عِنْدَ الرَّغَبِ وَ الرَّهَبِ مِنْ اَفْضَلُ الاَدبِ.

حياء، چشم پوشي (از گناه و حرام) مي باشد.

الحياءُ غَضَّ الطَّرف.

كسي كه از گفتن حق شرم و حياء نمايد، احمق و نادان است.

مَنِ استَحيي مِنْ قولِ الحقِّ فهو أحمقٌ.

صبر آن است كه انسان مصيبتي را كه به او مي رسد تحمل كند و خشم خود را فرو برد.

الصّبرُ أن يحتَمِلَ الرّجلُ ما ينُوبُهُ و يكظِمَ ما يُغضِبَهُ.

هر وارد شونده‎اي سرگشته است، پس آغاز به سلام كنيد.

لِكُلِّ داخِلٍ دَهشَةٌ فابدَؤُوا بالسَّلام.

همانا صله رحم از واجبات دين اسلام است و خداوند سبحان نسبت به اكرام ارحام و خويشان امر فرموده است.

انَّ صلةَ الارحام لَمِن موجباتِ الاِسلام اِنَّ اللهَ سبحانَه أمَر بِإكرامِها.

هر كس كينه را از خود دور كند، قلب و عقلش آسوده مي گردد.

مَنِ اطَّرَحَ الْحِقْدَ اسْتَراحَ قَلْبُهُ وَ لُبُّهُ.

هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت مي شود.

مَنْ غَضَّ طَرْفَهُ اَراحَ قَلْبَهُ.

انتظار گشايش، يكي از دو آسايش است.

تَوَقُّعُ الْفَرَجِ اِحدَي الرّاحَتَيْن.

شخص بخيل ميان دوستان و عزيزان خود، خوار و ذليل است.

البَخيلُ ذليلٌ بينَ أعِزَّتِهِ.

بخيل، خزانه دار و جمع كننده براي وارثان خويش است.

البَخيلُ خازِنٌ لِوَرَثَتِه.

بخيل جز به مقدار كمي از دارائي خود، بر خودش بخل مي‌ورزد و (بعد از مدتي) تمام دارائي خود را به وارثش مي‌بخشد.

البخيلُ يَبْخلُ علي نَفسهِ باليَسيرِ مِن دنياهُ و يَسْمَحُ لِوارثهِ بِكلّها.

بخل ورزيدن به دارائي موجود، بدگماني به خداوند است.

البُخلُ بالموجود سوء الظَّن بالمَعبود.