هر كس به جاي خشم گرفتن بر مردم بر نفس خويش خشم گيرد، خداوند او را از وحشت روز قيامت در امان دار

مَن مَقَّتَ نَفسَهُ دُونَ مَقتِ النَّاسِ آمَنَهُ اللهُ مِن فَزَعِ يَومِ القِيَامَةِ.

كيفر سه گناه است كه خيلي زود به انسان مي رسد و تا روز قيامت به تأخير نخواهد افتاد: 1. عاقّ والدين. 2. ظلم و تجاوز به مردم. 3. ناسپاسي در مقابل احسان و نيكي ديگران.

ثلاثةٌ من الذّنوبِ تُعجّلُ عُقُوبَتها و لا تُؤَخَّرُ الي الآخرةِ: عقوق الوالدينِ، و البَغيُ علي النّاسِ و كفرُ الاحسان.

وقتى كسى از مجلسى برخاست، برادران خود را با سلام وداع نمايد، زيرا در اين صورت اگر خيرى به آنها برسد او هم شريك آنها خواهد بود و اگر شرّى به آنها برسد ضرر و زيانى متوجه او نخواهد شد.

اِذا قامَ الرَّجُلُ مِنْ مَجْلِسِهِ فَليُوَدِّعْ اِخْوانَهُ بِالسَّلامِ، فَاِنْ اَفاضُوا فِى خَيْرٍ كانَ شَريكَهُمْ وَاِنْ اَفاضُوا فِى باطِلٍ كانَ عَلَيْهِمْ دُونَهُ؛

برترين عبادت ها، صبر، خاموشي و انتظار فرج مي باشد.

أفضَلُ العبادةِ الصّبرُ والصّمت ُو انتظارُ الفَرَج.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرزندان عبدالمطلب را جمع كرد و به آنها فرمودند: اى فرزندان عبدالمطلب! سلام را افشاء كنيد، صله رحم انجام دهيد، هنگامي كه مردم در خوابند عبادت نمائيد؛ اطعام كنيد، پاكيزه سخن بگوئيد تا به سلامت وارد بهشت شويد.

جَمَعَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بَنِى عَبْدِالْمُطَّلِبِ فَقالَ: يا بَنى عَبْدِالْمُطَّلِبِ اَفْشُوا السَّلامَ وَصِلُوا الاَْرْحامَ، وَتَهَجَّدُوا وَالنّاسُ نيامٌ، وَاَطْعِموُا الطَّعامَ، وَاَطِيبُوا الْكَلامَ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ بِسَلامٍ؛

هنگامى كه خواستى سيب بخورى ، آن را ببوى و سپس بخور . اگر اين كار را انجام دادى ، هر درد و عارضه‏اى از تنت بيرون می ‏رود و همه آنچه از سوى ارواح ، در انسان ايجاد می ‏شود ، فرو می ‏نشيند .

إذا أرَدتَ أكلَ التُّفّاحِ فَشُمَّهُ ثُمَّ كُلهُ ؛ فَإِنَّكَ إذا فَعَلتَ ذلِكَ أخرَجَ مِن جَسَدِكَ كُلَّ داءٍ وغائِلَةٍ ، ويُسَكِّنُ ما يوجَدُ مِن قِبَلِ الأَرواحِ كُلِّها .

ملعون است کسی که پشت سر برادرش بد بگوید.

مَلْعُونٌ مَنْ اغْتابَ أخاهُ.

Cursed is the one who backbites against his brother-in- religion.

حسين- عليه السلام- از من است و من از او هستم.

حسينُ مِنّي و اَنَا مِنهُ.

رسول اكرم صلي الله عليه و آله هرگاه با مردي دست ميداد، هرگز دست خود را از دست او نميكشيد تا اينكه او دستش را از دست حضرت بكشد.

صلي الله عليه و آله - رَجُلاً قَطُّ فَنَزَعُ يَدَهُ حَتّي يكونَ هُو الَّذي يَنزِعُ يَدَهُ منهُ.

مبادا اعمال نیک را به اتکاى دوستى آل محمد (صلی الله علیه واله) رها کنید، مبادا دوستى آل محمد (صلی الله علیه واله) را به اتکاى اعمال صالح از دست بدهید، زیرا هیچ کدام از ایـن دو ، به تنهایى پذیرفته نمى شود.

لا تَدعُوا العَمـلَ الصّالِـحَ وَ الاِجتهادَ فِى العِبادَةِ اتِّکالاً عَلى حُبِّ آلِ مُحَمدٍ (صلی الله علیه واله) وَ لا تَدعُوا حُبَّ آلِ مُحَمـدٍ (صلی الله علیه واله) لامرِهـم اِتِّکـالاً عَلـى العِبـادَةِ فَـاِنَّـهُ لایَقـبَلُ اَحـدَهُـمـا دونَ الآخَر؛

از غيبت كردن بپرهيزيد، چرا كه غيبت، خورشت سگ هاي جهنم است.

ايّاكم و الغيبةَ فانّها إدامُ كِلاب النّار.

كسي كه صبر كند و كلمه ي استرجاع (انّا لله و انّا اليهِ راجعون) را بر زبان جاري كند و هنگام مصيبت و گرفتاري خدا را ستايش كند، پس او راضي به رضاي پروردگار است و اجرش با خداست و كسي كه اين چنين نكند، سرنوشت تغيير نخواهد كرد و او مذمّت شده و پاداش او از بين مي رود.

مَنْ صَبَر و استرجعَ وَ حَمِدَ اللهََ عندَ المُصيبَة فقَد رَضيَ بما صَنَعَ الله و وَقَعَ اجرُهُ علي الله ... .

كسي كه مبلغ ناچيزي از زكات را نپردازد، مؤمن و مسلمان واقعي محسوب نمي شود.

مَنْ مَنَعَ قِيراطاً مِنَ الزَّكاةِ فَما هُوَ بِمُؤمِنٍ و لا مُسْلِمٍ.

خـداوند متـعال، غذا دادن به ديـگران و افـشاء سلام را دوسـت دارد.

اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ اِطْعامَ الطَّعامِ وَاِفْشاءَ السَّلامِ.

اي مردم تقواي الهي را پيشه كنيد، تا بدون هيچ سرمايه و سود و سودايي به شما روزي رسد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «هر كه از خدا پروا كند، (خدا) براي او راه خروجي قرار مي دهد از جايي كه گمان نمي برد روزي اش رساند.

يا ايها الناس اتخذوا التقوي تجارةً يأتِكُمْ الرِّزقُ بلا بضاعةٍ و لا تجارةٍ ثم قرأ من يتق الله يجعل له مخرجاً و يرزقه من حيث لا يحتسب.