كسي كه بينش و عقل خود را به كمال نرساند ـ و در رُكود فكري و فرهنگي بسر برد ـ به سادگي در هلاكت و گمراهي و سقوط قرار خواهد گرفت.

مَنْ لَمْ يَكُنْ عَقْلُهُ أكْمَلَ ما فيهِ، كانَ هَلاكُهُ مِنْ أيْسَرِ ما فيهِ.

يا علي برحذر باش از کذب و دروغگوئي؛ زيرا دروغگوئي باعث روسياهي مي شود سپس در پيشگاه خدا كذاب نوشته مي شود چنانکه صداقت و راستي نيز مايه روسپيدي مي شود و در پيشگاه خدا صادق نوشته مي شود و بدان که صدق و راستي، مبارک است و کذب و دروغگوئي شوم است.

يا عليُ اياک و الکذبَ فان الکذبَ يُسوَّدُ الوجهَ ثُمَّ يکتبُ عندَاللهِ کذاباً و انَّ الصدقَ يُبيِضُ الوجَه و يُکتَبُ عندَاللهِ صادقاً واعلَمْ انَّ الصدقَ مُبارک و الکذَبَ مَشئومٌ.

سليمان گويد: به امام صادق - عليه السّلام - عرضه داشتم: مردم چگونه از حجتي (امام) که از نظر پنهان است، نفع مي برند؟ حضرت فرمود: همان گونه كه از خورشيد پشت ابر نفع مي كنند (از او نيز نفع مي برند).

قال سليمان: فقلت للامام الصادق - عليه السّلام - : فكيف ينتفع الناس بالحجةِ الغائبِ المَستور؟ قال: كما ينتفعون بالشمس اذا سترها السحاب.

بر هيچ مسلماني سزاوار نيست که شبي را سپري کند، مگر اين که وصيتش زير سرش باشد.

ما ينبغي لامرئ مسلم أن يبيت ليلة إلا و وصيته تحت رأسه.

زیرك ترین و هوشیارترین افراد، شخص باتقوا و پرهیزكار مى باشد; أحمق و نادان ترین افراد، كسى است كه تبه كار و اهل معصیت باشد; گرامى ترین و باشخصیّت ترین افراد، آن كسى است كه به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، كمك نماید.

أكْیَسُ الْكَیِّسِ التُّقى، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْكَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ.

توبه كنيد و به سوي خداوند عزوجل بازگشته و در محبت او داخل شويد، پس همانا خداوند انسان هاي توبه كننده و پاك را دوست دارد و انسان مؤمن نيز توبه كننده است.

تُوبُوا الي اللهِ عزّوجَلَّ و ادخُلُو في محبَّتِهِ. فانّ اللهَ يُحبُّ التّوابينَ و يحبّ المُتَطَهرّينَ و المومِنُ توّابٌ.

اى فرزند آدم از موقعى كه به دنیا آمده اى، در حال گذراندن عمرت هستى، پس از آنچه دارى براى آینده ات (قبر و قیامت) ذخیره نما، همانا كه مؤمن در حال تهیّه زاد و توشه مى باشد; ولیكن كافر در فكر لذّت و آسایش است.

یَابْنَ آدَم! لَمْ تَزَلْ فى هَدْمِ عُمْرِكَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ اُمِّكَ، فَخُذْ مِمّا فى یَدَیْكَ لِما بَیْنَ یَدَیْكَ، فَإنَّ الْمُؤْمِنَ بَتَزَوَّدُ وَ الْكافِرُ یَتَمَتَّعُ

هر كس بخواهد دعايش مستجاب شود، بايد كسب خود را حلال كند و حق مردم را بپردازد. دعاى هيچ بنده اى كه مال حرام در شكمش باشد يا حق كسى بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمى رود.

إذا أرادَ أَحَدُكُم أَن يُستَجابَ لَهُ فَليُطَيِّب كَسبَهُ وَليَخرُج مِن مَظالِمِ النّاسِ ، وَ إِنَّ اللّه لا يَرفَعُ إِلَيهِ دُعاء عَبدٍ وَفى بَطنِهِ حَرامٌ أَو عِندَهُ مَظلَمَةٌ لأِحَدٍ مِن خَلقِهِ؛

اى فرزند آدم! نسبت به محرّمات الهى عفیف و پاكدامن باش تا عابد و بنده خدا باشى. راضى باش بر آنچه كه خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدّر نموده است، تا همیشه غنى و بى نیاز باشى. نسبت به همسایگان، دوستان و همنشینان خود نیكى و احسان نما تا مسلمان محسوب شوى. با افراد (مختلف) آنچنان بر خورد كن كه انتظار دارى دیگران همانگونه با تو بر خورد نمایند .

یَا ابْنَ آدْم! عَفِّ عَنِ مَحارِمِ اللّهِ تَكُنْ عابِداً، وَ ارْضِ بِما قَسَّمَ اللّهُ سُبْحانَهُ لَكَ تَكُنْ غَنِیّاً، وَ أحْسِنْ جَوارَ مَنْ جاوَرَكَ تَكُنْ مُسْلِماً، وَ صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحبُّ أنْ یُصاحِبُوكَ بِهِ تَكُنْ عَدْلاً

هر كس به مردم عيبي را که دارند نسبت دهد، مردم به او عيبي را كه ندارد نسبت دهند.

مَن رَمَي النَّاسَ بِمَا فِيهِم رَمُوهُ بِمَا لَيسَ فِيهِ.

ما از اخبار و اوضاع شما کاملاً آگاهیم و هیچ یک از آنها بر ما پوشیده نیست

فَاِنّا يُحيطُ عِلمُنا بِاَنبائِكُم وَ لايَغرُبُ عَنّا شَي‏ءٌ مِن اَخبارِكُم

اي سدير! همانا مردم مأموريت يافته اند به ديدار اين بيت سنگي بشتابند و بر گرد آن طواف کنند، سپس به نزد ما بيايند و ولايت خود را نسبت به ما اعلام کنند و اين همان گفتار خداوند است که فرمود: کسي که توبه کند و به عمل صالح بپردازد را مي بخشم و او هدايت يافته است، سپس حضرت با دست به سينه خود اشاره کرد و فرمود: به سوي ولايت ما .

يا سديْرُ إنَّما اُمِرَ النَّاسُ أنْ يَأتُوا هذا الأحْجارَ فَيَطُوفُوا بِها ثُمَّ يأتُوا فَيُعْلَمُونا وِلايَتَهُمْ لَنا ... .

از خداوند متعال به جهت قدرتي كه بر تو دارد بترس و به جهت قرب و نزديكيش به تو از او شرم و حياء داشته باش.

خَفِ الله تعالي لقُدرتِهِ عليكَ و استَحْيِ منهُ لقُرْبِهِ منك.

امام را گنجي است در طالقان نه از جنس طلا و نقره و پرچمي است که از روزي که پيچيده شده، هنوز گشوده نگشته است و مرداني (ياراني) است که دلهاي آنان همچون پاره آهن سخت و محکم است و ترديدي در ايمان الهي آنها ايجاد نمي گردد. دلشان قوي تر از سنگ است و اگر به کوه حمله ور گردند آنرا از جاي برکنند و با پرچم خود به هيچ آبادي اي يورش نمي آورند جز آنکه آنرا از پاي درآورند و گويا بر اسبهاي آنان ... و با دست خود به زين اسب امام مي کشند و طلب برکت و رحمت مي نمايند، بدور امام پروانه وار در نبردها با جان خود از او حفاظت و حمايت مي کنند و آنچه را که مورد نظر ايشان مي باشد، عملي مي سازند.

لَهُ کنْزٌ بِالْطَّالِقانِ ما هُوَ بِذَهَبٍ وَلا فِضَّةٍ وَرايَةٌ لَمْ تُنْشَرْ مُنْذُ طُوِيَتْ وَرِجالُهُ کأَنَّ قُلُوبَهُمْ زُبُرُ الْحَدِيدِ لا يَشُوبُها شَک فِِي ذاتِ اللهِ أَشَدُّ مِنَ الْحَجَرِ لَوْ حَمَلُوا عَلَي الْجِبالِ لأَزالُوها ... .

میزان ارزیابی مردم در دنیا با اموالشان و در آخرت با اعمالشان است.

اَلَنَّاسُ في الدنيا بالاموالِ و في الاخرة بالاعمال