یاری تو به ناتوان، از بهترین صدقه است.

عَوْنُکَ لِلضَّعِیفِ مِنْ أفْضَلِ الصَّدَقَةِ.

Your assistance of the weak is one of the best forms of charity.

همانا خداوند، دنيا را جايگاه بلاها و امتحانات و مشكلات قرار داد; و آخرت را جايگاه نتيجه گيري زحمات، پس بلاها و زحمات و سختي هاي دنيا را وسيله رسيدن به مقامات آخرت قرار داد و اجر و پاداش زحمات دنيا را در آخرت عطا مي فرمايد.

اِنّ اللّهَ جَعَلَ الدّنيا دارَ بَلْوي وَالاْخِرَةَ دارَ عُقْبي، وَ جَعَلَ بَلْوي الدّنيا لِثوابِ الاْخِرَةِ سَبَباً وَ ثَوابَ الاْخِرَةِ مِنْ بَلْوَي الدّنيا عِوَضاً.

تمام كمالات در سه چيز است: فقاهت و شناخت دقيق دين، صبر بر ناملايمات و سختي ها، مديريت و برنامه ريزي براي زندگي.

الكمال كلُّ الكمالِ: التَفقُّهُ في الدّينِ و الصّبْرُ علي النائبةِ و تقدير المعيشةِ.

شخصی که وجودش برایش با ارزش باشد ، دنیا در نظرش خوار و بی مقدار است .

مَن کَرُمَت عَلَیهِ نَفسُهُ هانَت عَلَیهِ الدُّنیا .

He who hold respect for his personal dignity , will look down at the secular world .

سه چیز است که مردم به آنها نیاز دارند: امنیت، عدالت و رفاه

ثَلاثَةُ أشیٰاءَ یَحتٰاجُ النّٰاسُ إلَیهٰا: الأمنُ وَ العَدلُ وَ الخِصبُ

People are in need of three things: security, justice, and welfare.

همانا خداوند انسان‌هاي متواضع را به ميزان تواضع و فروتني آن‌ها، بالا نمي‌برد، بلكه به ميزان مجد و عظمت خود مقام آن‌ها را رفيع مي‌گرداند.

انّ اللهَ لَمْ يَرفعِ المُتَواضِعين بقَدْرِ تواضُعِهِم، ولكن رَفَعَهم بقدرِ عظمتِهِ و مجدِهِ.

کمک تو به ناتوان بهتر از صدقه دادن است.

َونُكَ لِلضَّعيفِ أفْضَلُ مِنَ الصَّدَقَةِ.

Your assisting the helpless is better than alms-giving.

در شِگفتم براي مؤمن، قضاي الهي بر او جاري نمي شود مگر اينكه براي او خير است، چه (در ظاهر) خوشايند باشد و چه ناخوشايند. اگر مبتلا كرد، كفاره گناهانشان باشد و اگر بخشش كرد، گرامي اش داشته است.

عَجَباً للمُؤمِنِ، لا يقضي اللهُ عليهِ قضاءً اِلاّ كانََ خيراً لَهُ ... .

سه چیز است که مردم به آنها نیاز دارند: امنیت، عدالت و رفاه.

ثَلاثَةُ أشيٰاءَ يَحتٰاجُ النّٰاسُ إلَيهٰا: الأمنُ وَ العَدلُ وَ الخِصبُ.

People are in need of three things: security, justice, and welfare.

هیچ بنده‌ای عالم نباشد مگر آن‌که به بالا دست خود حسد نبرد و زیر دست خود را خوار نشمارد.

لا یَکُونُ العَبْدُ عالِماً حَتَّی لا یَکُونَ حاسِداً لِمَن فَوْقَهُ ولا مُحَقِّراً لِمَنْ دُونَهُ.

No servant is a scholar unless he does not envy the superior (over himself) and does not degrade the inferior (than himself).

عبادت، بسیاری روزه و نماز نیست و همانا عبادت، اندیشه زیاد نمودن در امر خداست

لَیْسَتِ الْعِبَادَةُ کَثْرَةُ الصِّیَامِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّمَا الْعِبَادَةُ کَثْرَةُ التَّفَکُّرِ فِی أَمْرِ اللهِ

کم آسایش ترین مردم، کینه توز است.

أقَلُّ النّاسِ راحَةً الحَقُودُ.

مؤمن همانند دو کفۀ ترازو است؛ هر چه بر ایمانش افزوده شود، بلا و گرفتاری‌اش نیز فزونی گیرد.

المُؤمِنُ مِثْلُ کَفَّتَی الْمِیزانِ؛ کُلَّما زِیدَ فی إیمانِهِ زِیدَ فی بَلائِهِ.

Believer is like the two pans of a scale; the more added to his faith, his ordeal will increase.

هركس جایگاه ـ عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد یكى از هشت فایده شاملش مى گردد: برهان ونشانه اى ـ براى معرفت ـ، دوست و برادرى سودمند، دانش واطلاعاتى جامع، رحمت و محبّت عمومى، سخن و مطلبى كه او را هدایت گر باشد، ـ توفیق إجبارى ـ در ترك گناه به جهت شرم از مردم و یا به جهت ترس از عقاب.

مَنْ أدامَ الاْخْتِلافَ إلَى الْمَسْجِدِ أصابَ إحْدى ثَمان: آیَهً مُحْكَمَهً، أَخاً مُسْتَفاداً، وَعِلْماً مُسْتَطْرَفاً، وَرَحْمَهً مُنْتَظِرَهً، وَكَلِمَهً تَدُلُّهُ عَلَى الْهُدى، اَوْ تَرُدُّهُ عَنْ الرَّدى، وَتَرْكَ الذُّنُوبِ حَیاءً اَوْ خَشْیَهً

اندك روزي خدا را براي خود فراوان شمار، تا بدين وسيله شكرش را بجاي آورده باشي.

إستَكثِر لِنفسِكَ مِنَ الله قَليلَ الرِّزقِ تَخَلُّصاً إلي الشُّكرِ.