كسي كه حياء نداشته باشد، هيچ خيري در او نيست.

مَن لا حياءَ لَهُ فلا خيرَ فيهِ.

ريشه صبر، يقين و باور نيكو به خداوند است.

أصْلُ الصّبرِ حُسنُ اليَقينِ باللّهِ.

صبر، ثمره و نتيجه ايمان است.

الصّبرُ ثمرةُ الايمان.

زينت و زيبائي دين، صبر و رضا (به قضاي پروردگار) است.

زَينُ الدّين الصّبرُ و الرضا.

صبر، ضامن پيروزي است.

الصّبرُ كفيلٌ بالظَّفّرِ.

در انجام طاعت پروردگار صبر پيشه كنيد و نفس خود را از آلوده شدن به پليدي گناهان حفظ نمائيد، آنگاه شيريني و حلاوت ايمان را در مي يابيد.

صابِروُا أنفُسَكُم علي فعلِ الطّاعاتِ و صُونُوها عن دَنَسِ السيّئاتِ تَجدُوا حَلاوَةَ الايمان.

كسي كه بر طاعت پروردگارش و اجتناب از معصيت او صبر نمايد، همانا او مجاهد صبوري است

مَنْ صَبَرَ علي طاعَةِ الله و عَنْ معاصيهِ فَهو المجاهدُ الصّبور.

پاداش صبر، بالاترين پاداش ها است.

ثَوابُ الصّبرِ أعلي الثّوابِ.

چه بسيارند گره هاي پيچيده و مشكلات سختي كه با صبر گشوده مي شوند.

كَمْ يُفْتَح بالصَّبرِ من غَلَقٍ.

با وجود پاكدامني، فقر و ناداري نيست.

لا فاقَةَ مَعَ عِفافٍ.

عفت و پاكدامني، شهوات (و خواستهاي نفساني) را تضعيف و تعديل مي كند.

الْعِفَّةُ تُضَعِّفُ الشَّهْوَةَ.

حكمت، با عصمت و پاكدامني همراه است و هرگاه كه حكمت در آدمي تقويت شود، شهوت او تضعيف مي گردد.

قُرِنَتِ الْعِصْمَةُ بِالْحِكْمَةِ وَ كُلَّما قَوِيَتِ الْحِكْمَةُ ضَعُفتِ الشَّهْوَةُ.

صله رحم، از برترين جوانمردي ها است.

من أفضَلِ المُرُوّةِ صلَةُ الرّحم.

كسي كه متصفت به پاكدامني است، از لغزشها مصون ميماند.

مَنْ اُلْهِمَ الْعِصْمَةَ أمِنَ الزَّلَلَ.

گواراترين زندگي، رها كردن تكلّف ها (تجمّلات) است.

اَهْنَي الْعَيْشِ اطِّراحُ الْكُلَفِ.