ايثار والاترين صفات انسانى است.

الايثار اعلى المكارم.

واي بر اسراف‌كار كه چقدر از مصحلت خويش و اصلاح كار خود، دور است.

وَيْحَ الْمُسرِفَ ما أبعدَه عن صَلاح نَفسه و استدراك أمره.

ادب، كمال آدمي است.

الاَدبُ كَمالُ الرَّجلِ.

در شگفتم از كسى كه آمرزش‌خواهى را دارد و با اين حال نوميد می‌شود.

عَجِبتُ لِمَنْ یَقنَطُ ومَعهُ الاستِغفارُ!

I am surprised at the one who despairs whilst he has [the ability to seek] forgiveness!

(در ضمن نامه خود به مالك اشتر) در مشورت خود انسان بخيل را دخالت مده كه تو را از نيكي و بخشش باز داشته، از فقر و تنگدستي مي‌ترساند.

لا تُدخِلَنَّ في مَشورتك بخيلاً يَعْدِلُ بك عن الفضلِ و يَعدِكُ الفقر.

سخن گفتن همانند داروست؛ اندک آن بهره رساند و زیاد آن کشنده است.

اَلْكَلاَمُ كَالدَّوَاءِ قَلِيلُهُ يَنْفَعُ وَ كَثِيرُهُ قَاتِل

آموختن ادب، آراستگي افتخارات و شرافت خانوادگي است.

طَلَبُ الاَدبِ جمالُ الحَسَبِ.

هر كه آخرت خود را به دنيايش بفروشد، هر دو را از دست داده است.

مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیاهُ خَسِرَهُما.

He who sells his next life for his present life in this world, loses both of them.

شنونده غيبت، همچون غيبت كننده است.

السَّامِعُ لِلغَیبَةِ کَالْمُغتابِ.

The listener to backbiting is the same as the backbiter.

هر كس خود را، از رأى و نظر ديگران بى نياز بداند، خودش را به خطر انداخته است.

قَد خاطَرَ بِنَفسِهِ مَنِ استَغنى بِرَأيِهِ؛

بهترین زمامداران، کسى است که مردم در روزگار او به خوشی زندگى کنند و عدالتش همه مردم را در برگیرد.

أحسَنُ المُلوکِ حالاً مَنْ حَسُنَ عَیْشُ النّاسِ فی عَیْشِهِ، وعَمَّ رَعِیَّتَهُ بِعَدْلِهِ.

The king who has the best status is he who during his time people have a good life, and he encompasses his subjects with his justice.

حسادت، بدترين مرضهاست.

اَلحَسَدُ شَرُّ الأَمْراضِ.

علم، ميراثي گرانبها است و آداب، لباس فاخر و زينتي است و فكر آئينه اي است صاف.

اَلْعِلْمُ وِراثَةٌ كَريمةٌ وَ الآدابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ وَ الْفِكرُ مِراةٌ صافِيَة.

حسادت، منش انسان هاي پست و دشمنان حكومتهاست

اَلحَسَدُ دَأْبُ السُّفَلِ وِ أعداءُ الدُّوَلِ.

آداب علما, خرد را فزوني مي بخشد.

آدابُ العُلَماءِ زِيادَةٌ في الْعَقلِ.