كسى كه در ميدان آرزوى خويش به پيش رود، با مرگ خويش به رو در افتد.

من جرى فى ميدان امله عثر بأجله.

چقدر دلير و گستاخ است بیگناه، و چه ترسو است آدم مشكوك.

ما اشجع البریء و أجبن المريب.

بر تو باد به برادران با صفا (و پاك دل) كه به راستى آنان در فراخى زندگى زيورند، و در بلا و گرفتارى كمك و ياور هستند.

عليك باخوان الصّفا فانّهم زينة في الرّخاء و عون في البلاء.

كسى كه آرزويش را دراز كند عملش را تباه كرده.

من اطال امله أفسد عمله.

دليرتر از بیگناه كسى نيست.

لا اشجع من بریء.

با تكيه بر رفاقتى كه ميان تو و برادرت هست حقّ او را تباه و ضايع مكن، كه برادرت نيست كسى كه تو حقّش را ضايع كنى.

لا تضيّعنّ حقّ اخيك اتّكالا على ما بينك و بينه، فليس لك بأخ من أضعت حقّه.

كسى كه به پايان آرزويش كوتاه باشد عملش نيكو گردد.

من قصر امله حسن عمله.

خود را حفظ كنيد از سرما در آغاز فصل سرما، و برخوردار شويد از آن در پايان آن، كه در بدنهاى شما آن كارى را كند كه در شاخه ‏هاى درختان كند، آغازش بسوزاند، و پايانش برگ بروياند.

توقّوا البرد فى اوّله و تلقّوه فی آخره، فانّه يفعل فى الابدان كما يفعل فى الاغصان، اوّله يحرق و آخره يورث.

برادرى مكن با كسى كه منقبت‏ها و خوبیهايت را میپوشاند، ولى عيبهايت را بگستراند و نشر دهد.

لا تواخ من يستر مناقبك و ينشر مثالبك.

كسى كه به پايان آرزوى خود رسيد، بايد چشم به راه فرا رسيدن مرگش باشد.

من بلغ غاية امله فليتوقّع حلول اجله.

نيكو كارى وضع مردمان (يا شخص نيكو كار) را به صلاح و درستى آورد.

البرّ عمل مصلح.

نزد مردمان جفا پيشه برادرى مجوى بلكه نزد مردمانى كه شرط برادرى نگه دارند و باوفا باشند برادرى را بجوى.

لا تطلبنّ الاخاء عند أهل الجفاء، و اطلبه عند أهل الحفاظ و الوفاء.

كسى كه فريفته آرزو شود، آرزو گولش زند.

من اغترّ بالامل خدعه.

نيكو كارى عمل شايسته و صالحى است.

البرّ عمل صالح.

دوستى با كسى كه اديب و سخن سنج نيست با صفا و پاكيزه نباشد.

لا تصفو الخلّة مع غير اديب.