خوارى مردان در نوميد شدن از آرزوها است (كه بدانها دل بسته بودند).

ذلّ الرّجال فى خيبة الآمال.

گشاده رويى (نوعى) احسان است.

البشاشة احسان.

برترين شرفها، ادب است.

افضل الشّرف الادب.

چه بسا اميدى كه به خاطر آرزويى دروغ (كه منشأ آن اميد بوده) انجام نشود.

ربّ رجاء خائب لامل كاذب.

شكفته رويى سر آغاز عطا و بخشش است.

البشر اوّل النّائل.

به راستى كه نياز خردمندان به ادب همانند نياز كشت و زراعت است به باران.

انّ بذوى العقول من الحاجة الى الادب كما يظمأ الزّرع الى المطر.

چه بسا طمع دروغى به خاطر اميد به آرزويى غايب (و دور از نظر كه بدان طمع بسته و دروغ در آيد).

ربّ طمع كاذب لامل غائب.

شكفته رويى آتش دشمنى را خاموش كند.

البشر يطفى نار المعاندة.

به راستى كه مردمان به ادب شايسته، نيازمندترند از نياز به طلا و نقره.

انّ النّاس الى صالح الادب احوج منهم الى الفضّة و الذّهب.

چه بسا أجل و مرگى كه نهفته در زير آرزو است.

ربّ اجل تحت أمل.

خوشرويى مرحله آغازين بخشش است.

البشر اوّل النّوال.

بهترين ادبها آن است كه از خويش آغاز كنى.

افضل الادب ما بدأت به نفسك.

ميوه و ثمره آرزو، تباهى عمل است.

ثمرة الامل فساد العمل.

شكفته رويى شيوه آزاد مردان است.

البشر شيمة الحرّ.

گرامیترين حسبها، ادب نيكو است.

اكرم حسب حسن الادب.