چه بد خصلتى است آرزو كه عمر را فانى كند و عمل را از دست بدهد.

بئست الشيمة الأمل، يفنى الاجل و يفوّت العمل.

خوشرويى رفيقان را (با انسان) انس دهد.

البشر يونس الرّفاق.

بهترين ادبها آن است كه انسان حدّ و اندازه خود را بداند و در همان حدّ بماند و از اندازه خود تجاوز نكند.

افضل الادب أن يقف الانسان عند حدّه و لا يتعدّى قدره.

با رسيدن به آرزوها دست زدن به امور هولناك آسان گردد.

ببلوغ الآمال يهون ركوب الاهوال.

گشاده‏رويى، كمند دوستى است.

البشاشة حبالة المودّة.

به راستى كه شما به كسب و به دست آوردن ادب از به دست آوردن طلا و نقره نيازمندتريد.

انّكم الى اكتساب الادب احوج منكم الى اكتساب الفضّة و الذّهب.

با عمل، بهشت به دست آيد، نه با آرزو.

بالعمل تحصل الجنّة لا بالامل.

خوشرويى براى بذل احسان به ديگران وسيله بیخرجى است.

البشر اسداء الصّنيعة بغير مئونة.

شرافت آدمى به عقل و ادب است نه به مال و حسب.

انّما الشّرف بالعقل و الادب لا بالمال و الحسب.

به راستى شما اگر فريب آرزوها را بخوريد اجلهاى شتابان در وقتى كه عملها از دستتان رفته است شما را نابود كند.

انّكم ان اغتررتم بالآمال تخرّمتكم بوادر الآجال، و قد فاتتكم الاعمال.

گشاده رويى يكى از دو بخشش است.

البشر احد العطائين.

زيركیها به وسيله ادب تيز شود.

بالادب تشحذ الفطن.

به راستى كه تو هرگز به آرزويت نخواهى رسيد، و از مدت عمر مقرّر نخواهى گذشت، در اين صورت از خدا بترس و در خواسته‏ها اعتدال را مراعات كن.

انّك لن تبلغ املك و لن تعدو أجلك فاتّق اللَّه و أجمل فى الطّلب.

خوشرويى يكى از دو ميهمانى است.

البشاشة احد القرائين.

بد نسب و نسبتى است بدى ادب.

بئس النّسب سوء الادب.