مؤمن همانند دو کفۀ ترازو است؛ هر چه بر ایمانش افزوده شود، بلا و گرفتاری‌اش نیز فزونی گیرد.

المُؤمِنُ مِثْلُ کَفَّتَی الْمِیزانِ؛ کُلَّما زِیدَ فی إیمانِهِ زِیدَ فی بَلائِهِ.

Believer is like the two pans of a scale; the more added to his faith, his ordeal will increase.

هر که کار زشتی را نیک شمارد، در آن کار شریک باشد.

مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبِیحاً، کانَ شَرِیکاً فِیهِ.

Anyone who thinks good of a bad act, is counted partner in crime.

گناه نکردن آسان تر از طلب توبه است.

تَرکُ الذَّنبِ أهوَنُ مِن طَلَبِ التّوبَة.

بر امت خود از مومن و مشرك هراسي ندارم، زيرا خداوند مومن را با ايمان باز مي دارد و مشرك را با شركش نابود مي سازد و لكن من بر شما مي ترسم از هر منافق قلبي كه زباني عالمانه دارد، آنچه را كه نيك مي شماريد، مي گويد و آنچه را كه ناپسند مي داريد، انجام مي دهد.

إنّي لا اَخافُ عَلي اُمّتي مُؤمناً وَ لا مُشركاً، أما المُومِنُ فَيَمْنَعُهُ الله بِايمانهِ، وَ أما المُشركُ فَيَقمَعُه اللهُ بِشرِكه، و لكنّي اَخافُ عَلَيْكُم كلّ مُنافقِ الجِنانِ عالِمِ الّلِسانِ، يَقولُ ما تَعْرِفون و يَفَعَلُ ما تُنكِروُنَ.

همانا مردم زمان غيبت كه امامت او را پذيرفته اند و منتظر ظهور اويند، برتر از افراد همه زمانها هستند.

ان اهل زمان غيبة، القائلون بامامتِه، المنتَظرون لظُهورِهِ افضَلُ اهل كلِ زمانٍ.

هر كه در دل خود از نعمتها سپاس گزاري كند، پيش از آنكه به زبان آورد مستحق افزايش (نعمت) است

من شَكَرَ النِّعَمَ بجنانِهِ إستَحَقَّ المزيدَ قَبلَ اَن يَظهَرَ علي لسانِهِ.

هرکس مؤمنی را شاد کند، ابتدا خدا را شاد کرده، و دوم پیامبر (صلی الله علیه و آله) را، و سوم ما (اهل بیت) را.

مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً فَبِاللهِ بَدَأ وَبِالنَّبِیِّ ثَنّی وَبِنا ثَلَّثَ.

He who makes a Muslim believer happy, has pleased first Allah, secondly the Prophet, and thirdly us (Ahl al-Bayt).

چیزهاى دنیا اگر حلال باشد حساب و بررسى مى شود و اگر از حرام به دست آید عذاب و عقاب دارد و اگر حلال و حرام آن معلوم نباشد سختى و ناراحتى خواهد داشت. پس باید دنیا (و موجوداتش) را همچون میته و مردارى بشناسى كه به مقدار نیاز و اضطرار از آن استفاده كنى.

إنَّ الدُّنْیا فى حَلالِها حِسابٌ، وَ فى حَرامِها عِقابٌ، وَفِى الشُّبَهاتِ عِتابٌ، فَأنْزِلِ الدُّنْیا بِمَنْزَلَهِ المیتَهِ، خُذْمِنْها مایَكْفیكَ.

کسي که زياد دروغ بگويد، اعتبار و آبروي وي از بين مي رود.

مَن کثُرَ کذبُهُ ذَهَبَ بهاؤه.

شكر گزاري، مايه مصون ماندن از فتنه است.

الشُّكرُ عِصمَةٌ مِنَ الفِتنةِ.

یک ساعت ایستادگی در راه خدا، برتر است از عبادت کردن در شب قدر کنار حجر الاسود.

مَوقِفُ ساعَةٍ فی سَبیلَ اللهِ خَیرٌ مِن قِیامِ لَیلَةِ القَدرِ عِندَ الحَجَر الأسوَدِ.

One hour of resistance for God’s sake is superior to praying beside Hajar -al -’Aswad at Ghadr night.

از علائم پستى شخص، شكر نكردن از ولى نعمت است.

أللُؤْمُ أنْ لا تَشْكُرَ النِّعْمَهَ.

یک ساعت ایستادگی در راه خدا، برتر است از عبادت کردن در شب قدر کنار حجر الاسود.

مَوقِفُ ساعَةٍ فی سَبیلَ اللهِ خَیرٌ مِن قِیامِ لَیلَةِ القَدرِ عِندَ الحَجَر الأسوَدِ.

One hour of resistance for God’s sake is superior to praying beside Hajar -al -’Aswad at Ghadr night.

مزاح و شوخى ـ هاى زیاد و بیجا ـ شخصیّت و وقار انسان را از بین مى برد، و چه بسا افراد ساكت داراى شخصیّت و وقار عظیمى مى باشند.

ألْمِزاحُ یَأْكُلُ الْهَیْبَهَ، وَ قَدْ أكْثَرَ مِنَ الْهَیْبَهِ الصّامِت

كسي كه در شب اول رجب، سي ركعت نماز با حمد و سه بار سوره جحد (كافرون) و سه بار سوره توحيد، بخواند، خداوند گناهان او را بخشيده و از نفاق دور كند.

مَن صَلّي في ليلةِ الاُولي مِن رجبَ ثَلاثينَ رَكعةً بالحمدِ و الجَحدِ ثلاثاً و التوحيدِ ثلاثاً غَفَرَ اللهُ له ذنوبَهُ وَ بَرَأَ مِن النفاقِ.