(در پاسخ به اين پرسش كه : عدالت برتر است يا بخشندگى ؟) عدالت هر چيزى را در جاى خودش مى‏ گذارد و بخشندگى امور را از جهتشان خارج مى‏ سازد ؛ عدالت سياستى فراگير است اما بخشندگى عارضه‏ اى خصوصى است . پس ، عدالت شريفترين و برترينِ آنهاست

لَمّا سُئلَ عَن أفضَلِيّةِ العَدلِ أو الجُودِ: العَدلُ يَضَعُ الاُمورَ مَواضِعَها ، والجُودُ يُخرِجُها مِن جِهَتِها ، والعَدلُ سائسٌ عامٌّ ، والجُودُ عارِضٌ خاصٌّ ، فالعَدلُ أشرَفُهُما وأفضَلُهُما .

پیش از آنکه بدن‌های شما از دنیا خارج گردد، دلهایتان را از آن خارج کنید؛ چرا که در آن امتحان می‌شوید و برای غیر آن آفریده شده‌اید.

أخرِجُوا مِنَ الدُّنیا قُلُوبَکُم قَبلَ أن تَخرُجَ مِنها أبدانُکُم، فَفِیهَا أختُبِرتُم ولِغَیرِها خُلِقتُم.

Bring out your hearts from this world before your bodies fly from it, for you are examined in it and have been created for except it.

خداوند روزى كه آسمان و زمين را آفريد، صد رحمت بيافريد كه هر يك از آنها ميان زمين و آسمان را پر مى كند و يكى را در زمين قرار داد تا به وسيله آن مادر به فرزند محبت مى كند و حيوانات وحشى و پرندگان به يكديگر ماءنوسند و نودونه رحمت را نگه داشته و همين كه روز قيامت شود اين يك رحمت را نيز بر آنها مى افزايد.

ان الله خلق يوم خلق السماوات و الارض مائة رحمة كل رحمة طباق ما بين السماء والارض فجعل منها فى الارض رحمة فبها تعطف الوالدة على ولدها و الوحش و الطير بعضها على بعض و اءخر تسعا و تسعين فاذا كان يوم القيامة اءكملها بهذه الرحمة ؛

حشمت و بزرگواري را بين خود و برادرت از ميان نبر و آن را باقي بگذار، زيرا با رفتن آن، حياء نيز از بين مي رود.

لا تُذهِبُ الحِشمَةَ بينَكَ و بينَ أخيكَ أبقِ منها فإنَّ ذهابُها ذهابُ الحياءِ.

هركه در رفتار خود با مردم به ايشان ستم نكند و هرگاه با آنان سخن بگويد ، دروغ نگويد و چون وعده ‏شان دهد ، خلف وعده نكند ، انسانيتش كامل و عدالتش آشكار و دوستيش لازم و غيبتش حرام است .

مَن عامَلَ النّاسَ فلَم يَظلِمْهُم ، وَحَدَّثَهُم فلَم يَكذِبْهُم ، ووَعَدَهُم فلَم يُخلِفْهُم ، فَهُو مِمَّن كَمُلَت مُروءَتُهُ ، وظَهَرَت عَدالَتُهُ ، ووَجَبَت اُخُوَّتُهُ ، وحَرُمَت غِيبَتُهُ .

هركس ورع و احتياط در روش زندگيش، بزرگواري و سخاوت عادت برنامه اش و صبر و بردباري برنامه اش باشد; دوستانش زياد و تعريف كنندگانش بسيار خواهند بود.

مَنْ كانَ الْوَرَعُ سَجّيَتَهُ، وَالْكَرَمُ طَبيعَتَهُ، وَالْحِلْمُ خُلَّتَهُ، كَثُرَ صديقُهُ وَالثَّناءُ عَلَيْهِ.

خدا داناست به هر رازى كه مردم به دل داشته اند، و به نجواى آهسته رازگويان و به هر گمان كه در خاطرى نهفته است و به هر تصميمى كه از روى يقين گرفته شود.

... عالم السر من ضمائر المضمرين و نجوى المتخافتين و خواطر رجم الظنون و عقد عزيمات اليقين ...؛

کسی که قبر امام حسین علیه السلام را در کرانه فرات زیارت کند، مثل کسی است که خدا را زیارت کرده است.

من زار قبر الحسين (عليه السلام) بشط الفرات كان كمن زار الله.

ســه چيز اسـت كـه همه مردم به آنها نياز دارند : امنيّت و عدالت و رفاه .

ثَلاثَةُ أشياءَ يَحتاجُ النّاسُ طُرّا إلَيها : الأمنُ ، والعَدلُ ، والخِصبُ .

(در پاسخ به اين پرسش كه كدام خواري بدتر است؟ فرمود:) حرص به دنيا.

و قَد سُئِلَ اَيّ ذُلٍّ أَذَلُّ: الحِرصُ عَلَي الدُّنيَا.

هركس حقوق هم نوعان خود را بشناسد و رعايت كند و مشكلات و نيازمندي هاي آن ها را برطرف نمايد، در پيشگاه خداوند داراي عظمت و موقعيّتي خاصّي خواهد بود.

أعْرَفُ النّاسِ بِحُقُوقِ إخْوانِهِ، وَأشَدُّهُمْ قَضاءً لَها، أعْظَمُهُمْ عِنْدَاللهِ شَأناً.

كسي كه تقوي الهي را رعايت نمايد و مطيع احكام و مقرّرات الهي باشد، ديگران مطيع او مي شوند و هر شخصي كه اطاعت از خالق نمايد، باكي از دشمني و عداوت انسان ها نخواهد داشت; و چنانچه خداي متعال را با معصيت و نافرماني خود به غضب درآورد، پس سزاوار است كه مورد خشم و دشمني انسان ها قرار گيرد.

مَنِ اتَّقي اللهَ يُتَّقي، وَ مَنْ أطاعَ اللّهَ يُطاعُ، وَ مَنْ أطاعَ الْخالِقَ لَمْ يُبالِ سَخَطَ الْمَخْلُوقينَ، وَمَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ يَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الْمَخْلُوقينَ.

حياء داراي ده جزء است که نه جزء آن در زنان و يك جزء آن در مردان قرار داده شده است.

الحياءُ عشرُ أجزاءٍ، فتسعَةٌ في النّساءِ و واحِدُ في الرّجالِ.

دروغ گفته است كسي كه گمان كند نماز شب مي خواند و گرسنگي مي كشد، زيرا نماز شب روزي در روز را ضمانت مي كند

كذب من زَعَمَ أَنَّهُ يُصلّي صلاةَ الّليلِ و هو يَجُوعُ، إِنّ صلاةَ الليلِ تُضْمِنُ رزقَ النَّهارِ.

از شما (شیعیان) کسی که مطیع خدا باشد، دوستی ما برای او سودمند است و کسی که عصیان و نافرمانی خدا را كند، حب و دوستی ما برای او سودی نخواهد داشت.

فَمَنْ کانَ مِنْکمْ مُطِیعاً لِلّهِ یَنْفَعُهُ وَلایَتُنا وَ مَنْ کانَ مِنْکمْ عاصِیاً لِلّهِ لَمْ تَنْفَعْهُ ولایَتُنا.