گرفتارترين و پر رنج ترين مردم، پيامبران هستند.

إنّ اَشَدَّ النّاسِ بلاءً اَلْانْبياءُ.

به خدا قسم شيعه ما نيست مگر کسي که داراي تقوي الهي است و از خدا اطاعت مي کند، اي جابر آن ها را نمي شناسي مگر از راه تواضع، خشوع، امانت داري، زيادي ذكر خدا، روزه داري، نماز، نيکي به پدر و مادر، پايبندي به اخلاق حسنه، احترام به همسايه و توجه به فقراء و درماندگان و در سفر ماندگان و يتيمان، راستگويي، تلاوت قرآن، خويشتن داري و پرهيز از مردم آزاري و درستكاري در زندگي.

فَوَ اللهِ ما شِيعَتُنا إلّا مَنِ اتَّقِي اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أطاعَهُ وَ ما کانُوا يُعْرَفُونَ يا جابِرُ إلّا بِالتَّواضُعِ وَ التَّخَشُّعِ وَ اَداءَ الْآمانَةِ وَ کثْرَةِ ذِکرِ اللهِ، وَ الصُّومِ وَ الصَّلاةِ وَ الْبِرِّ بِالْوالِدَيْنِ وَ التَّعَهُّدِ ... .

محمد بن عرفه گويد: امام رضا عليه السلام فرمود: واى بر تو اى پس عرفه ، كار كنيد، نه بمنظور ريا و بگوش مردم رسيدن ، زيرا هر كه براى غير خدا كار كند، خدا او را بكارش واگذارد واى بر تو، كسى عملى نكند جز آنكه خدا عبائى بر او پوشاند (از جنس همان عملش ) اگر عملش خوب باشد عباى خوب و اگر بد باشد عباى بد.

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَرَفَةَ قَالَ قَالَ لِيَ الرِّضَا ع وَيْحَكَ يَا ابْنَ عَرَفَةَ اعْمَلُوا لِغَيْرِ رِيَاءٍ وَ لَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إِلَى مَا عَمِلَ وَيْحَكَ مَا عَمِلَ أَحَدٌ عَمَلًا إِلَّا رَدَّاهُ اللَّهُ إِنْ خَيْراً فَخَيْرٌ وَ إِنْ شَرّاً فَشَرٌّ

چه بزرگ است رستگاري كسي كه دنباله رو پيامبران باشد

ما اَعظَمَ فَوْزَ مَنِ اقْتَفي اَثَر النّبيّين.

من و پدرم از خانه بيرون رفتيم تا (در مسجد مدينه) به ميان قبر و منبر رسيديم در آنجا به گروهي از شيعه برخورديم، پدرم به آن ها سلام کرد سپس فرمود: به خدا قسم من شما و جان هاي شما را دوست دارم، پس شما کمکم کنيد بر اين دوستي، به پارسايي و کوشش و بدانيد که به ولايت (و دوستي) ما نتوان رسيد جز به پارسايي و کوشش و هرکس از شما که (بنده اي از بندگان خدا) را امام و پيشواي خود قرار دهد بايد بر طبق رفتار و کردار او عمل کند.

خَرَجْتُ أنا و أبي حتّي إذا کنّا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَر إذا هُوَ بأُناس من الشيعه مِنْفَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قالَ: إنِّي وَ اللهِ لَاُحِبَّ رِياحَکمْ وَ أرْواحَکمْ فَأعِينُوني عَلي ذلِک ... .

ايمان دو نيمه دارد، نيمي از آن در صبر و نيم ديگر آن در شكر است.

الايمانُ نصفان، نصفٌ في الصّبرِ و نصفٌ في الشّكرِ.

آن دو يعني حسن و حسين - عليهما السلام- دو ريحانه من از دنيا است.

انهما رَيْحانَتي مِن الدُّنيا يَعني الحَسَن و الحُسين - عليهما السلام -.

هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند چشمه هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.

من أخلص لله أربعين صباحا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه ؛

بنده اي كه مطيع پدر و مادر و پروردگارش باشد، روز قيامت در بالاترين جايگاه است.

العبدُ المطيعُ لوالديهِ و لرّبه في أعلي علّيين.

هر كس مرا نمي شناسد بداند كه من حسن فرزند علي - عليه السلام - و فاطمه - سلام الله عليها - دختر رسول خدا - صلي الله عليه و آله - هستم، من فرزند كسي هستم كه رحمت براي عالميان است من فرزند مكه و مِني هستم، من فرزند مشعر و عرفات هستم.

اَنَا الْحَسَنُ بن علي و ابن سَيَِدةِ النِساءِ فاطمة اَنَا ابن رسول اللهَ

هركس به خويشتن إهانت كند و كنترل نفس نداشته باشد خود را از شرّ او در أمان ندان.

مَنْ هانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ فَلا تَأمَنْ شَرَّهُ.

عاقل، كسي است كه زبان خود را از غيبت كردن نگه دارد.

العاقلُ مَن صانَ لسانَه عن الغيبة.

حقّ پدر بر فرزند اين است كه به هنگام غضب و خشم پدر، فرزند در مقابل او خاشع بوده و سر تسليم فرود آورد..

مِن حقّ الوالِدِ أن يَخشَعَ لَهُ عند الغَضَب.

خداوند زكات را همراه نماز، واجب كرده است.

فَرَضَ اللهُ الزكاةَ مَعَ الصَّلاةِ.

کسانى که براى خدا برادرى می‏ورزند ، دوستی‏شان می‏پاید؛ زیرا عامل آن دوستىْ پایدار است .

اَلإخوانُ فِى اللّه‏ِ تَعالى تَدُومُ مَوَدَّتُهُم لِدَوامِ سَبَبِها ؛