خداي رحمت كند كسي را كه فرزندش را در نيكي به خود ياري مي‌كند. راوي حديث پرسيد: چگونه فرزندمان را در نيكي به خود ياري نماييم؟ حضرت فرمود: آنچه را كه كودك در قوه و توان داشته و انجام داده است از او قبول كند، آنچه انجام آن براي كودك سنگين و طاقت فرسا است از او نخواهد، او را به گناه و طغيان وادار نكند و به او دروغ نگويد و در برابر او مرتكب اعمال جاهلانه (و احمقانه) نشود.

رَحِمَ اللهُ مَنْ اَعانَ وَلَدَهُ عَلي بِرِّه. قالَ كَيْفَ يُعينُهُ عَلي بِرِّه؟ قالَ يَقْبَلُمَيْسُورَهُ وَ يَتَجاوَزُ عَنْ مَعْسُورِه وَ لا يُرْهِقُهُ وَ لا يَخْرُقُ بِه.

نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روز دحوالارض بوده است. و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد‌ساله رسیده است؛ عبادت صد ساله‌ای که روز‌های آن را به روزه و شب‌های آن را به عبادت گذرانیده است.

كسي كه مخاصمه كند، نمي تواند از خدا پروا داشته باشد.

لا يَسْتَطيعُ أيَتَّقي الله من خاصم.

هر كس برادر مؤمنش با او مشورت كند و او صادقانه راهنمائيش نكند، خداوند عقلش را از او بگيرد.

مَنِ استَشارَهُ أَخوهُ المُؤمِنُ فَلَم يَمحَضهُ النَّصيحَةَ سَلَبَهُ اللّه لُبَّهُ؛

هركس بدون تفّكر و اطمينان نسبت به جوانب مطيع و پذيراي آن شود، خود را در معرض سقوط قرار داده; و نتيجه اي جز خشم و عصبانيّت نخواهد گرفت.

مَنِ انْقادَ إلَي الطُّمَأنينَةِ قَبْلَ الْخِيَرَةِ فَقَدْ عَرَضَ نَفْسَهُ لِلْهَلَكَةِ وَالْعاقِبَةِ الْمُغْضِبَةِ.

(به عثمان بن حنيف، استاندار خود در بصره) : ... مرا با ورع و پارسائي، تلاش و کوشش، عفت و پاكدامني و پيمودن راه صحيح، ياري دهيد.

أعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدادٍ.

هر که یک سال از برادر خویش قهر کند چنان است که خون وى را ریخته است.

من هجر أخاه سنه فهو کسفک دمه؛

از معاشرت و همنشینی با افراد شرور و بد کردار بپرهیزید: زیرا رفت و آمد با آنها همچون آتش خوبی ها را می سوزاند.

اِيّاكَ وَ مُعاشِرَةَ الاَشرارِ فَأِنّهُم كَالنّارِ مُباشَرَتُها تَحرُقُ

آگاه باش که هر چيز را ستوني است و ستون اسلام شيعيان هستند، آگاه باش براي هر چيزي سري است و سر اسلام شيعه است، براي هر چيزي شرافتي است و شرافت اسلام شيعه است، هر چيز را آقايي است و آقاي مجالس و انجمن ها، مجالس شيعه است، آگاه باشيد که هر چيز را امام و رهبري است و امام زمين آن سرزميني است که شيعه در آن سکونت دارد، به خدا قسم اگر شما در زمين نباشيد گياهي در زمين نرويد. به خدا سوگند اگر شما در روي زمين نباشيد خدا نعمتي به مخالفين شما ندهد و به خوشي ها دست نيابند، نه در دنيا و نه در آخرت بهره اي ندارند.

أَلا وَ إِنَّ لِکلِّ شَيْءٍ دَعامَةٌ وَدَعامَةُ الْإِسْلامِ الشِّيعَةُ؛ أَلا وَ إِنَّ لِکلِّ شَيْءٍ ذَرْوةٌ وذَرْوَةُ الْإِسْلامِ الشِّيعَةُ؛ أَلا وَ إِنَّ لِکلِّ شَيْءٍ شَرَفاً وَشَرَفُ الْإِسْلامِ الشِّيعَةُ؛ أَلا وَ إِنَّ لِکلِّ شَيْءٍ سَيِّداً.

كسي كه از خدا پروا كند، خداوند او را نگه مي دارد

من اِتَّقي الله وَقاه.

هر كس به مومني چيزي ببخشد، سپس او را با سخن خود بيازارد و يا بر او منت گذارد، خداوند صدقه اش را باطل مي گرداند.

مَنْ أسدي اِلي مُؤمِنٍ مَعروفاً ثمّ آذاهُ بالكَلامِ او مَنَّ عليهِ فَقَدْ ابطَلَ اللهُ صَدَقَتُه.

انسان هاي پاكدامن و سعادتمند بوسيله ايمان به خدا به اين صفت نائل آمده اند.

فَعَصَمَ السُّعَداءَ بِالاِيمانِ.

تقوي، با مصونيت از گناه قرين است.

بِالتَّقْوي قُرِنَتِ الْعِصْمَةُ.

آگاه باشید (مهدی علیه السلام) جانشین خداوند در زمین و حکم خدا در مخلوقات و امین خداوند در آشکار و نهان است.

اَلا اِنَّهُ وَلِيُّ اللّهِ في اَرضِه وَ حُكمُهُ في خَلقِهِ وَ اَمينُهُ في سِرِّه وَ عَلانِيَتِه.

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.

مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ.