نه من و نه پيامبران قبل از من، مثل كلمه توحيد (لا اله الّا الله) سخني نگفته ايم.

ما قلتُ و لا قالَ القائِلُونَ قبلي مِثلَ لا اله الّا الله.

هر كس بي آنكه خوبي ببيند تشكر كند، بي آنكه بدي ببيند نيز نكوهش كند.

من شَكَرَ علي غَيرِ إحسانٍ ذَمَّ علي غير إساءةٍ.

چقدر زشت است كه انسان، دو رو باشد.

ما اَقبحَ بالانسانِ اَن يَكونَ ذا وَجهَين.

حب و دوستي خداوند را جستجو نمودم و آنرا در دشمني با اهل گناه يافتم.

طَلَبْتُ حبَّ الله عزّوجلّ فَوَجدتُهُ في بُغضِ اهلِ المعاصيِ.

كسي كه لا اله الّا الله را با اخلاص بگويد، وارد بهشت مي شود و اخلاص آن است كه ذكر كلمه توحيد، انسان را از هر گونه كار ناپسند و حرام باز دارد.

مَنْ قال لا اله الّا الله مُخلِصاً دَخَلَ الْجنةَ ... .

كسي كه بدرفتاري (و ظلم ديگران) را تحمل كند، از خوبي ها سپاس گزاري نكند.

من إحتَمَلَ الجَفاءَ لم يَشكُرِ النَّعمَةَ.

لازم است مهدي در حالي كه پسر بچه است غائب شود، گفته شد: اي رسول خدا غيبت براي چه، حضرت فرمود: مي ترسد كشته شود.

لابد للغلام من غيبة. فقيل له: و لِمَ يا رسول الله، قال: يخاف القتل.

دست خداوند، رحمت را بر فراز سر كساني كه خوبي هايشان ناديده گرفته مي شود، مي گستراند

يدُ اللهِ تعالي فوقَ رؤُسِ المكَفرينَ تُرفرِفُ بالرّحمَةِ.

دوستى میوه فروتنى است .

ثَمَرَةُ التَّواضُعِ المَحَبَّةُ ؛

خداوند متعال بر شيعيان ما استفاده از هر چيز مست کننده را حرام نموده و در برابر آن ازدواج موقت را حلال دانسته است.

انّ الله عَزوجلَّ حَرمَ علي شيعتنا المُسکرَ مِن کل شرابٍ و عَوَّضَهم عَن ذلک المتعةَ.

كسى كه در دلش هوايى جز خشنودى خدا خطور نكند، من ضمانت مى كنم كه خداوند دعايش را مستجاب كند.

أنَا الضّامِنُ لِمَن لَم يَهجُس فى قَلبِهِ إِلاَّ الرِّضا أَن يَدعُوَ اللّه فَيُستَجابَ لَهُ؛

سپاس گزاريت از كسي كه از تو خشنود است، سبب نيکي و مهرباني او نسبت به تو مي شود.

كرُكَ للسّاخِطِ عَليكَ يُوجِبُ لك مِنهُ صلاحاً و تَعَطُّ‍فْاً.

ستايش خداوندي را كه با آفرينش بندگان به هستي خود راهنمائي فرمود و آفرينش پديده هاي نو، به ازلي بودن او گواه است و شاهبت داشتن مخلوقات به يكديگر دليل بر بي همتايي اوست.

الحَمدُ لِلّهِ الدّالُ علي وجودِهِ بِخَلْقِهِ و بمُحدَثِ خَلقهِ عَلي اَزَلِيَّتِهِ ... .

وقتي کسي مرتکب دروغ گفتن شود، فرشته به خاطر بوي بددهن او يک ميل (يک فرسخ) از او فاصله مي گيرد.

اذا کذَبَ العبدُ کذبةً تباعَدَ الملک منهُ مسيرةَ ميلٍ من نَتنِ ما جاء بهِ.

هركه خوش دارد دعايش هنگام سختى مستجاب شود، هنگام آسايش، بسيار دعا كند.

مَن سَرَّهُ أن يُستَجابَ لَهُ فِي الشِّدَّةِ فَليُكثِرِ الدُّعاءَ فِي الرَّخاءِ.