با نیکوکاران همراه باش تا از آنان باشى ، و از بدکاران کناره جو تا از آنان جدا باشى .

قارِن أهلَ الخَیرِ تَکُن مِنهُم ، وَ بایِن أهلَ الشَّرِّ تَبِن عَنهُم ؛

آن کسی که توبه کند مانند کسی است که بی گناه باشد.

اَلتَّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لا ذَنبَ لَه.

در ناداني مرد همين بس، كه عيب هاي خود را نداند و از مردم بر كاري خرده گيرد كه خود نمي‏تواند از آن دست بردارد.

كَفَي بِالمَرءِ جَهلاً أَن يَجهَلَ عُيُوبَ نَفسِهِ، وَ يَطعنَ عَلَي النَّاسِ بِمَا لا يَستَطِيعُ التَّحوُّلَ عَنهُ.

از چيزهايي كه موجب عاق شدن است، اين است كه انسان به پدر و مادر خويش تيز نگاه كند.

و منَ العُقوقِ أن ينظُرَ الرّجِلُ الي والديه فَيُحدَّ النَّظر اليهما.

امام صادق (علیه السلام ) درباره قول خداى عزوجل : (هر كه اميد لقاء پروردگارش را دارد بايد عملى صالح كند و در عبادت پروردگارش هيچكس را شريك نسازد. ) فرمود: شخصى كار ثوابى ميكند و مقصودش خدا نيست ، بلكه ميخواهد مردم بشنوند و او را بستايند، اينست كسيكه در عبادت پروردگارش شريك ميآورد، سپس فرمود: هرگز نباشد بنده ئيكه در نهان كار خيرى كند و روزگار بگذرد، جز آنك خدا برايش خيرى ظاهر سازد، و هرگز بنده اى نباشد كه در نهان شرى كند و روزگار بگذرد، جز آنكه خدا برايش خيرى ظاهر سازد، و هرگز بنده اى نباشد كه در نهان شرى كند و روزگار بگذرد، جز آنكه خدا برايش شرى آشكار كند.

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِى قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً قَالَ الرَّجُلُ يَعْمَلُ شَيْئاً مِنَ الثَّوَابِ لَا يَطْلُبُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِنَّمَا يَطْلُبُ تَزْكِيَةَ النَّاسِ يَشْتَهِى أَنْ يُسْمِعَ بِهِ النَّاسَ فَهَذَا الَّذِى أَشْرَكَ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَسَرَّ خَيْراً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ خَيْراً وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُسِرُّ شَرّاً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ شَرّاً

هر آزمندي فقير است.

كُلُّ حَرِيصٍ فَقِيرٌ.

آزمندي نشانه نگون بختان است.

اَلحِرصُ عَلامَةُ الأشقِيَاءِ.

در حرص بدبختي و رنج است.

في الحِرصِ الشَّقَاءُ وَ النَّصَبُ.

حسن و حسين - عليهما السلام - دو سرور جوانان اهل بهشت اند.

الْحَسَنُ و الْحُسينُ سَيِّدا شبابِ أَهلِ الْجَنّةِ.

روزه روز ترویه کفّاره (گناهان) یک سال، و روزه روز عرفه کفّاره (گناهان) دو سال بشمار می رود

صوم يوم التروية كفارة سنة و يوم عرفة كفارة سنتين.

اولاد ريحانه است و دو ريحانه من حسن و حسين - عليهما السلام- هستند.

اَلْوَلَدُ رَيْحانةٌ، و رَيْحانَتاي: الْحَسَنُ و الْحُسينُ - عليهما السلام -

برادرت را در راه بردن [به نیکی‏ها] یارى رسان .

أعِن أخاکَ عَلى هِدایَتِهِ ؛

کسي که مورد عاق پدر و مادر باشد و نيز کسي که اهل ميگساري باشد، وارد بهشت نخواهند شد.

لا يَدخُلُ الجَنَّةَ عَاقٌّ وَلا مُدمِنُ خَمرٍ.

بهترینِ یاران، کسى است که در راه طاعت خدا یارى کند .

اَلمُعینُ عَلَى الطّاعَةِ خَیرُ الأصحابِ ؛

کسی که امر به معروف می کند باید این کار را به روش خوبی انجام دهد.

مَن أمَرَ بِمَعروفٍ فَلیَکُن أمرُهُ بِذلِکَ بِمَعروفٍ.