هر که از آبروى برادر خویش دفاع کند خدا آتش را از چهره وى باز دارد.

من ردّ عن عرض أخیه ردّ اللَّه عن وجهه النّار؛

روزه و حج آرام بخش دل هاست.

اَلصّيامُ وَ الْحَجُّ تَسْكينُ الْقُلوبِ.

وقتي كه دختر به شش سالگي رسيد، شايسته نيست كه او را ببوسي.

إذا بَلَغَتِ الْجارِيَةُ سِتَّ سِنِينَ فَلا يَنْبَغِي لَكَ أنْ تُقَبِّلَها.

در پاسخ به اين سؤال كه راه رسيدن به آسايش چيست؟ فرمودند: مخالفت با هوا و هوس. عرض شد: پس، چه وقت انسان به آسايش مي رسد؟ فرمودند: در نخستين روز ورودش به بهشت.

لَمّا سُئِلَ عَنْ طَريقِ الراحَةِ ـ: في خِلافِ الْهَوي. قيل: فَمَتي يَجِدُ عَبدٌ الرّاحَةَ؟ فَقالَ عليه السلام عِنْدَ اَوَّلِ يَوْمٍ يَصيرُ فِي الْجَنَّةِ.

هر كس غمگين شد و علت آن را ندانست، سر خود را بشويد.

مَنْ وَجَدَ هَمّا وَ لا يَدري ما هُوَ فَلْيَغْسِلْ رَأْسَهُ.

هر كس اطمينان داشته باشد كه آنچه خداوند برايش تقدير كرده است به او مي رسد، دلش آرام مي گيرد.

مَنْ وَثِقَ بِاَنَّ ما قَدَّرَ اللّه لَهُ لَنْ يَفوتَهُ اسْتَراحَ قَلْبُهُ.

براي هر امتي مجوسي است و مجوس اين امت كساني هستند كه مي گويند: قَدَر نمي باشد.

لِكلّ امةٍ مجوسٌ و مَجُوسُ هذا الاُمَّة الذّين يقولون: لا قَدَرَ.

من در برابر قضاي الهي راضي و تسليم امر او هستم.

رَضينا عَنِ اللهِ قَضاهُ وَ سَلَّمنا لِلّهِ اَمْرَهُ.

زياده‌روي، سبب فقر و تهي‌دستي است.

سببُ الفَقرِ الاِسراف.

خداوند شما انسان ها را بيهوده و بدون غرض نيافريده و شما را آزاد، رها نكرده است. لحظات آخر عمر هر يك معيّن و ثبت مي باشد، نيازمندي ها و روزي هركس سهميّه بندي و تقسيم شده است تا آن كه موقعيّت و منزلت شعور و درك اشخاص شناخته گردد.

إنَّ اللّهَ لَمْ يَخْلُقْكُمْ عَبَثاً، وَلَيْسَ بِتارِكِكُمْ سُدًي، كَتَبَ آجالَكُمْ، وَقَسَّمَ بَيْنَكُمْ مَعائِشَكُمْ، لِيَعْرِفَ كُلُّ ذي لُبٍّ مَنْزِلَتَهُ، وأنَّ ماقَدَرَ لَهُ أصابَهُ، وَما صُرِفَ عَنْهُ فَلَنْ يُصيبَهُ.

زمانی که فاطمه بنت اسد مادر علی(علیه السلام)به آن حضرت حامله بود،هرگاه(پیامبر آینده)محمد بن عبدالله(صل الله علیه)را می دید ناگهان به احترام آن حضرت بر میخاست و احترام می کرد.روزی محمد(صل الله علیه)به او فرمود: مادر!تو حامله هستی،من راضی نیستم برای من این گونه از جا برخیزی.فاطمه عرض کرد:سوگند به خدا هرگاه شما را می بینم،بچه ای که در رحم دارم، به گونه ای جا به جا می شود که مرا ناگزیر می سازد از جایم برخیزم.

علی علیه السلام فرمود:چهارده هزار سال قبل از خلقت آدم علیه السلام ما در پيشگاه خداوند نوری بوديم كه رفت و آمد داشتيم. هنگامی كه آدم علیه السلام را [خداوند] خلق نمود آن نور را در صلب او قرار داد و همراه وی به زمين فرستاد تا آنجا كه در صلب نوح علیه السلام در كشتی آن را حمل كرد.سپس آن نور همراه ابراهيم علیه السلام به آتش پرتاب شد. بدين ترتيب دائماً خداوند ما را از صلب های با كرامت به رحم های پاك و از رحم های پاك به صلب های بزرگمنش ،از پدران و مادران، انتقال می داد،كه در اين مسير هيچ كدام به نسل سفّاك و خونريزی برخورد نكرد.

عبد اللّه بن مسعود گويد: روزي بر فاطمه زهراء - عليها السلام - وارد شدم و عرضه داشتم: همسرت كجا است؟ فرمود: همراه جبرائيل به آسمان عروج نموده است، گفتم: براي چه موضوعي؟! فرمود: بين عدّه اي از ملائكه الهي مشاجره اي شده است; و تقاضا كرده اند يك نفر از آدم ها بين ايشان حكم و قضاوت نمايد; و خداوند به ملائكه وحي فرستاد: خودتان يك نفر را انتخاب نمائيد; و آن ها هم حضرت علي بن ابي طالب - عليه السلام - را برگزيدند.

عَبْدُ اللّهِ بْنِ مَسْعُود، فالَ: أتَيْتُ فاطِمَةَ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْها، فَقُلْتُ: أيْنَ بَعْلُكِ؟فَقالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله عليها - : عَرَجَ بِهِ جِبْرئيلُ إلَي السَّماءِ، فَقُلْتُ: فيما ذا؟ فَقالَتْ: إنَّ نَفَراً مِنَ الْمَلائِكَةِ تَشاجَرُوا في شَيْيء، فَسَألُوا حَكَماً مِنَ الاْدَمِيّينَ، فَأَوْحي اللّهُ إلَيْهِمْ أنْ تَتَخَيَّرُوا، فَاخْتارُوا عَليِّ بْنِ أبي طالِب - عليه السلام - .

شخص بخيل، دوست و رفيقي ندارد.

ليس لِبخيلٍ حبيبٌ.

بد خوراكي است، مال حرام!

بئسَ الطعامُ الحرام.