گروه هايي را مي شناسم كه آتش از دهانشان داخل و از مقعدشان خارج مي گردد و صداي آن آتش مانند سيل خروشان در درون آن ها شنيده مي شود. پرسيدند: اي رسول خدا! آن ها چه كساني هستند؟ فرمود: كساني كه غيبت مردم را مي كنند.

إنّي لأعرفُ أقواماً تَدخُل النارُ في أفواههم و تَخرُج من أدبارهم يُسمَع لها في بطونِهم دَوِيٌّ كالسَّيل، فقيل: مَن هُم يا رسول الله؟ قال: الذين يَغتابونَ الناسَ.

هر که در غیاب برادرش از آبروى وى دفاع کند بر خدا واجب است که او را از جهنم مصون دارد.

من ذبّ عن عرض أخیه بالغیبه کان حقّا على اللَّه أن یقیه من النّار؛

هر که حاجت برادر مسلمان خویش را برآرد چنان است که همه عمر خویش را خدمت خدا کرده باشد.

من قضی لأخیه المسلم حاجه کان له من الأجر کمن خدم اللَّه عمره؛

هر که به چشم مهربانى به برادر خویش نظرى کند که کینه در دل وى نباشد پیش از آن که دیده برگیرد خداوند همه گناهان گذشته وى را آمرزیده باشد.

من نظر إلى أخیه نظر مودّه لم یکن فی قلبه إحنه لم یطرف حتّى یغفر اللَّه ما تقدّم من ذنبه؛

بهترین رفیقان پیش خدا کسی است که براى رفیق خود بهتر باشد و بهترین همسایگان کسى است که براى همسایه خود بهتر باشد.

خیر الأصحاب عند اللَّه خیرهم لصاحبه و خیر الجیران عند اللَّه خیرهم لجاره؛

بهترین شما آن کس است که دیدار او خدا را به یاد شما آرد و سخنانش دانش شما را بیفزاید و رفتارش شما را به آخرت راغب سازد.

خیارکم من ذکّرکم باللَّه رؤیته و زاد فی علمکم منطقه و رغّبکم فی الآخره عمله؛

پنج چیز از مصائب دنیاست: مرگ دوست و تلف شدن مال و سرزنش دشمنان و ترک دانش و زن بد.

خمسه من مصائب الدّنیا فوت الحبیب و ذهاب المال و شماته الأعداء و ترک العلم و امرأه سوء؛

هر كس به دنيا بي رغبت است، اميدوار است و تن و جانش را در دنيا و آخرت آسوده مي گذارد و هر كس دل به دنيا ببندد، تن و جان خود را در دو دنيا به زحمت مي اندازد.

اِنَّ الزاهِدَ فِي الدُّنْيا يَرْتَجي وَ يُريحُ قَلْبَهُ وَ بَدَنَهُ فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ الراغِبَ فيها يُتْعِبُ قَلْبَهُ وَ بَدَنَهُ فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ.

فاطمه دختر محمد - صلّی الله علیه و آله - پنج سال بعد از به نبوت رسیدن پیامبر اکرم متولد شد و هیجده ساله بود که وفات کرد.

وُلِدَتْ فاطمةُ بنت محمدٍ - صلّی الله علیه و آله - بعدَ مبعثِ الرسولِ بخمسِ سنینَ و تُوَفِّیَتْ و لها ثمانَ عَشَرةَ سنةً.

مهدی، از فرزندان فاطمه است.

اَلْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِ فاطِمةَ.

تواضع و فروتني مقام و منزلت انسان را رفيع کرده و تكبر و خودخواهي مقام او را پايين مي‌آورد.

التّواضُعُ يَرفَعُ، التكبّرُ يَضَعُ.

امر بمعروف و نهى از منكر راه و روش پيامبران و شيوه صالحان است و فريضه بزرگى است كه ديگر فرايض به واسطه آن بر پا مى‏شود، راه‏ها امن مى‏گردد و درآمدها حلال مى‏شود و حقوق پايمال شده به صاحبانش برمى‏گردد، زمين آباد مى‏شود و (بدون ظلم) حق از دشمنان گرفته مى‏شود و كارها سامان مى‏پذيرد.

إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَالنَّهيَ عَنِ المُنكَرِ سَبيلُ الأنبياءِ ، وَمِنهاجُ الصُّلَحاءِ ، فَريضَةٌ عَظيمَةٌ بِها تُقامُ الفَرائضُ ، وتَأمَنُ المَذاهِبُ ، وتَحِلُّ المَكاسِبُ ، وتُرَدُّ المَظالِمُ ، وَتَعمُرُ الأرضُ ، وَيُنصَفُ مِنَ الأعداءِ ، وَيَستَقيمُ الأمرُ؛

مردمان کثيف و پلشت به هلاکت در افتند.

هلک المتقذرون.

همانا خداوند، عابد پاکيزه را دوست دارد.

إن الله يحب الناسک النظيف.

هنگامي به منزل يكي از برادران و دوستانتان وارد شديد، هر كجا به شما گفت بنشينيد، بپذيريد و همانجا بنشينيد، چون كه صاحب منزل بيش از ديگران به اسرار منزل خود آشنا و آگاه است.

إذا دَخَلَ أحَدُكُمْ عَلي أخيهِ في بَيْتِهِ، فَلْيَقَعُدْ حَيْثُ يَأمُرُهُ صاحِبُ الرَّحْلِ، فَإنَّ صاحِبَ الْبَيْتِ أعْرَفُ بِعَوْرة بَيْتِهِ مِنَ الدّاخِلِ عَلَيْهِ.