به راستى كه نمودار شده پوشيده ‏ها و پنهان ها براى اهل بينش.

قد انجابت السّرائر لاهل البصائر.

با انجام كارهاى آخرت (و عبادات) در جستجوى دنيا مباش و دنياى حاضر زود گذر را جايگزين آخرت پايدار مكن، كه اين كار شيوه منافقان و خلق و خوى مارقان (و خارج شدگان از دين) است.

لا تلتمس الدّنيا بعمل الآخرة و لا تؤثر العاجلة على الآجلة، فانّ ذلك شيمة المنافقين و سجيّة المارقين.

هر چيزى نيازمند عقل است و عقل نياز به ادب دارد.

كلّ شي‏ء يحتاج الى العقل، و العقل يحتاج الى الادب.

آرزوها سرمايه‏هاى افراد كم عقل است (و اساس سوداى آنها است).

الامانىّ بضائع النّوكى.

گاه میشود كه شخص بينا در رسيدن و پيدا كردن رشد و راه درست به خطا رود.

ربّما اخطأ البصير رشده.

دنيا و آخرت در كنار هم جمع نشوند.

لا تجتمع الاخرة و الدّنيا.

براى ادب كردن خويشتن، همان پرهيز كردن از آنچه را براى ديگران خوش ندارى تو را كافى است.

كفاك مؤدّبا لنفسك تجنّب ما كرهته من غيرك.

آرزوها شيوه بیخردان است (و عاقل كسى است كه آرزوها را به خود راه ندهد).

الامانىّ شيمة الحمقى.

نگاه ديده سود ندهد آنجا كه چشم دل و بصيرت كور باشد.

نظر البصر لا يجدي اذا عميت البصيرة.

فناء و بقاء (دنياى نابود شدنى و آخرت ماندنى) با هم جمع نشوند.

لا يجتمع الفناء و البقاء.

كسى كه ادبش كم شد بديهايش بسيار است.

من قلّ ادبه كثرت مساويه.

آرزوها انسان را فريب دهند.

الامانىّ تخدع.

كسى كه بصيرت و بينايى ندارد، دانش ندارد.

لا علم لمن لا بصيرة له.

هيچ كس به خواسته و آرمان خود از آخرت نرسد، مگر به اين كه خواسته خود را از دنيا واگذارد.

لا يدرك احد ما يريد من الآخرة الّا بترك ما يشتهى من الدّنيا.

كسى كه حسبش او را بر زمين نشاند (و سبب كمال و فضيلت او نگردد) ادبش او را برخيزاند (و به جايگاه عالى رساند).

من قعد به حسبه نهض به ادبه.