عزيز نشود كسى كه به باطل پناه برد.

لا يعزّ من لجأ الى الباطل.

آزار كردن خشم به بار آرد.

الاذى يجلب القلى.

هر گاه امانت (در كسى) قوى شد راستگويى در او زياد گردد.

اذا قويت الامانة كثر الصّدق.

چه دور است از رسيدن به سعادت كسى كه به تن آسايى و بيكارى تن داده است.

هيهات من نيل السّعادة السّكون الى الهوينا و البطالة.

مؤمن كسى است كه آزار مردم را تحمّل كند، ولى هيچ كس از او آزارى نبيند.

المؤمن من تحمّل اذى النّاس و لا يتاذّى احد به.

امانت (انسان را) به راستى میكشاند.

الامانة تؤدّى الى الصّدق.

آفت كار، تن آسايى است.

آفة العمل البطالة.

برترين شرافتها خوددارى از آزار ديگران و بذل احسان به آنهاست.

افضل الشّرف كفّ الاذى و بذل الاحسان.

امانتدارى فضيلتى است براى كسى كه آن را بپردازد.

الامانة فضيلة لمن- ادّاها.

پر خورى از زيركى جلوگيرى كند.

البطنة تمنع الفطنة.

شيوه انسانهاى بد، آزار كردن رفيقان است.

عادة الاشرار اذيّة الرّفاق.

امانت دارى رستگارى و سعادتى است براى آن كس كه رعايت كند.

الامانة فوز لمن رعاها.

پر خورى حكمت و فرزانگى را تباه سازد.

التّخمة تفسد الحكمة.

شيوه افراد پست و نادان بیتجربه، آزار كريمان و آزادگان است.

عادة اللّئام و الاغمار اذيّة الكرام و الاحرار.

امانت، نگهدارى است (يعنى نگهدارى اموال و اسرار مردم).

الامانة صيانة.