سيرى، كمك كار خوبى براى معاصى و گناهان است.

نعم عون المعاصى الشّبع.

همچون زنبور عسل باش كه چون میخورد (گل و گياه) را پاكيزه میخورد، و چون وا میگذارد (عسل) پاك به جا مینهد، و چون بر چوبى (و شاخه‏اى) بنشيند آن را نشكند.

كن كالنّحلة اذا اكلت اكلت طيّبا، و اذا وضعت وضعت طيّبا، و اذا وقعت على عود لم تكسره.

با تأنّى مطلبها آسان گردد.

بالتّأنّى تسهل المطالب.

با پر خورى تندرستى نخواهد بود.

لا صحّة مع نهم.

كسى كه خوراكش كم باشد دردهايش كم است.

من قلّ طعامه قلّت الامه.

تأنّى در كار، آن را از سستى و بیپايگى ايمن سازد.

التّأنّى فى الفعل يؤمن الخطل.

با پرخورى زيركى نخواهد بود.

لا فطنة مع بطنة.

كسى كه خوراكش اندك باشد فكر و انديشه‏اش پاك گردد.

من قلّ اكله صفى فكره.

كسى كه با تأنّى كار میكند موفّق است اگر چه در اين راه به هلاكت رسد.

المتأنّى مصيب و ان هلك.

سيرى با قيام به واجبات با هم گرد نيايند.

لا تجتمع الشّبع و القيام بالمفترض.

كسى كه غذايش كم شد، هزينه زندگى برايش سبك خواهد شد.

من قلّت طعمته خفّت عليه مئونته.

هر كس با تأنّى و آرامش كار كند از لغزشها ايمن باشد.

من اتّأد أمن من الزّلل.

تندرستى و پر خورى با هم جمع نشوند.

لا تجتمع الصّحّة و النّهم.

كسى كه در خوردن به اندك اكتفا كند تندرستى او بسيار و انديشه‏اش شايسته باشد.

من اقتصر فى اكله كثرت صحّته و صلحت فكرته.

تأنّى در كار پشت گرمى آورد.

التّأنّى يوجب الاستظهار.