نماز مونس (نمازگزار) در قبر، فراش نیکو در زیرش ،و پاسخ نمازگزار برای نکیر و منکر می باشد

الصلاة انس في قبره و فراش تحت جنبه و جواب لمنكر و نكير

هر گاه داخل مسجد شدی، حمد و سپاس خدای را بگو و بر پیامبر - صلی الله علیه و آله - درود بفرست.

قال الامام الصادق - علیه السلام - : اِذا دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ فَاحْمَدِ اللهَ وَ اثْنِ عَلَیْهِ وَ صَلِّ عَلَی النَّبِیِّ - صلی الله علیه و آله –

سه چيز موجب محبت مي‌گردد، دين، تواضع و فروتني و سخاوت و بخشش.

ثلاثَةٌ يوجِبْنَ المُحَبَّةَ، الدّينُ و التّواضُعُ و السخاءُ.

از حالقه بپرهيزيد كه مردان را به كام مرگ فرو مي برد. (راوي گويد:) عرض كردم: حالقه چيست؟ فرمود: قطع رحم.

اِتّقوا الحالقةَ فاِنَّها تميتُ الرِّجالَ، قلتُ: و ما الحالِقَةُ؟ قال: قطيعَةُ الرَّحمِ.

از همنشيني با كسي كه رابطه خود را با خويشاوندان خود قطع مي كند، بپرهيز! زيرا من در سه جاي قرآن كريم او را مود لعن و نفرين يافتم.

اياكَ و مصاحبةَ القاطعِ لِرَحِمِهِ فاِنِّي وجَدْتُهُ مَلعوناً في كتابِ الله في ثَلاثَةِ مواضِعَ.

سه چیز به خدا شكایت می كنند: مسجد خرابی كه اهلش در آن نماز نخوانند، دانشمندی كه بین نادانان است، قرآن رها شده كه غبار بر آن نشسته و خوانده نمی شود

قال الامام الصادق - علیه السلام - : ثَلاثَةٌ یَشْكُونَ اِلَی اللهِ عزَّ و جَلَّ: مَسْجِدٌ خَرابٌ لا یُصلّی فیهِ اَهْلُهُ وَ عالِمٌ بَیْنَ جُهّالٍ، وَ مُصْحَفٌ مُعَلَّقٌ قَدْ وَقَعَ عَلَیْهِ الْغُبارُ لا یُقْرَأُ فیه

بهتر است پسر را در دوران كودكي به كارهاي مختلف و سخت، وادار نمائي تا در بزرگي حليم و بردبار باشد; و بهتر است مرد نسبت به اهل منزل خود دست و دل باز باشد و در حدّ توان رفع نياز كند تا آرزوي مرگش را ننمايند.

يُسْتَحَبُّ غَرامَةُ الْغُلامِ في صِغَرِهِ لِيَكُونَ حَليماً في كِبَرِهِ وَ يَنْبَغي لِلرَّجُلِ أنْ يُوَسِّعَ عَلي عَيالِهِ لِئَلاّ يَتَمَنَّوْا مَوْتَهَ.

رحمت بر قومي كه در ميان آنان قطع رحم كننده باشد، نازل نمي شود.

انّ الرّحمةَ لا تنزِلُ عَلي قَومٍ فيهِم قاطِعُ رَحِمٍ.

همانا لباس تسبيح (خدا) مي گويد و هر گاه کثيف شود از تسبيح باز مي ايستد.

أن الثوب يسبح، فإذا اتسخ انقطع تسبيحه.

پسرم حسین در سرزمینى به خاک سپرده مى‏شود که به آن کربلا گویند، زمین ممتازى که همواره گنبد اسلام بوده است، چنانکه خدا یاران مومن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد

قال رسول الله (صلى الله علیه و آله):یقبر ابنى بأرض یقال لها کربلا هى البقعة التى کانت فیها قبة الاسلام نجا الله التى علیها المؤمنین الذین امنوا مع نوح فى الطوفان.

رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - (هنگام دعا) دستهاي خود را بالا مي بردند و با حالت تضرّع و گريه دعا مي كردند، مانند انسان مسكين و بيچاره اي كه عاجزانه درخواست غذا مي كند.

كان رسول الله يرفَعُ يَدَيْهِ اذا ابْتَهَلَ و دَعا كَما يَسْتطْعِمُ المسكينُ.

آنچه را از خداوند درخواست مي كنيد زياد مشماريد، پس همانا آنچه در نزد خداست، بسيار بيشتر است.

لا تَستَكْثِروُا شيئاً مِمّا تطلُبُونَ، فما عنداللهِ أكثر.

(در پاسخ به اين سؤال كه قناعت چيست)، قناعت، باعث خويشتن داري و عزت و ارجمندي و آسوده شدن از زحمت زياده خواهي و (از زحمت) بندگي در برابر دنياپرستان است. راه قناعت را جز دو كس نپيمايد: يا عبادت پيشه اي كه خواهان اجر و مزد اخروي است يا بزرگواري كه از مردمان فرومايه دوري مي كند.

(لما سئل عن القناعة): القناعة تجتمع إلي صيانة النفس وعز القدر، وطرح مؤن (مؤونة) الاستكثار، والتعبد لأهل الدنيا، و لا يسلك طريق القناعة ... .

( خطاب به خاک کربلا ): چه خوشبویى اى خاک! در روز قیامت قومى از تو بپا خیزند که بدون حساب و بى درنگ به بهشت روند

قال على (علیه السلام): واها لک ایتها التربة لیحشرن منک قوم یدخلون الجنة بغیر حساب‏

دو رکعت نماز همراه با تفکر و حضور قلب ارزشمندتر از یک شب زنده داری با دل سرگردان و بدون توجه است

ركعتان مقتصدتان في تفكر خير من قيام ليلة والقلب لاه