افزايش نعمت از سوي خداوند قطع نگردد، مگر آن گاه كه شكر گزاري بندگان قطع گردد.

لا يَنقَطِعُ المَزيدُ من الله حتّي يَنقَطِعَ الشُّكرُ مِنَ العِبادِ.

خداوند تبارك و تعالي زماني كه مخلوفات را آفريد ... از پيامبران اولي العزم پيمان گرفت كه من پروردگار شمايم و محمد فرستاده من است و علي و جانشينان بعد از او واليان امر و مخزن علم من هستند و همانا به وسيله مهدي دينم را ياري مي كنم و حكومتم را بر پا مي سازم و از دشمنانم انتقام مي گيرم و به وسيله او همه را به بندگي خود مي كشانم، خواه از روي اطاعت باشد و خواه از روي اكراه.

ان الله تبارك و تعالي حيثُ خَلَقَ الخلقَ ... أخَذَ الميثاقَ علي اُوِلي العزمِ انّني ربُّكُم و محمدً رسولي و علي اميرُ المؤمنين و اوصيائُه من بعده وُلاةُ امري و خُزّانُ علمي ... .

از انديشيدن و فكر كردن درباره خدا بپرهيزيد و اگر خواستيد در عظمتش بينديشيد در عظمت خلقش نظر كنيد.

ايّاكُم و التَفَكُر في اللهِ ولكن اِذا اَرَدْتُمْ اَنْ تَنْظُروا الي عظمتِهِ فانظروا الي عظيمِ خَلقِه.

هنگامى كه خواستى سيب بخورى ، آن را ببوى و سپس بخور . اگر اين كار را انجام دادى ، هر درد و عارضه‏اى از تنت بيرون می ‏رود و همه آنچه از سوى ارواح ، در انسان ايجاد می ‏شود ، فرو می ‏نشيند .

إذا أرَدتَ أكلَ التُّفّاحِ فَشُمَّهُ ثُمَّ كُلهُ ؛ فَإِنَّكَ إذا فَعَلتَ ذلِكَ أخرَجَ مِن جَسَدِكَ كُلَّ داءٍ وغائِلَةٍ ، ويُسَكِّنُ ما يوجَدُ مِن قِبَلِ الأَرواحِ كُلِّها .

كسي كه صبر كند و كلمه ي استرجاع (انّا لله و انّا اليهِ راجعون) را بر زبان جاري كند و هنگام مصيبت و گرفتاري خدا را ستايش كند، پس او راضي به رضاي پروردگار است و اجرش با خداست و كسي كه اين چنين نكند، سرنوشت تغيير نخواهد كرد و او مذمّت شده و پاداش او از بين مي رود.

مَنْ صَبَر و استرجعَ وَ حَمِدَ اللهََ عندَ المُصيبَة فقَد رَضيَ بما صَنَعَ الله و وَقَعَ اجرُهُ علي الله ... .

امير المؤمنين - عليه السّلام - پيوسته مي گفت: هيچ عملي با تقوا كم ارزش نيست و چگونه كم ارزش باشد عملي كه مورد قبول درگاه الهي قرار مي گيرد.

قال كان اميرالمؤمنين يقولُ لا يقلُّ عملٌ مع التقوي و كيف يَقِلُ ما يُتَقبَّلُ.

خـداوند متـعال، غذا دادن به ديـگران و افـشاء سلام را دوسـت دارد.

اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ اِطْعامَ الطَّعامِ وَاِفْشاءَ السَّلامِ.

خداوند در روز قيامت عده اي را از قبورشان در حالي محشور مي كند كه دست هايشان به گردن هاي آنان محكم بسته شده و فرشتگان آن ها را پيوسته نكوهش مي كنند و مي گويند: اين ها كساني هستند كه خداوند به آن ها روزي داد اما آن ها از پرداخت حق خدا امتناع ورزيدند.

اِنَّ الله يَبْعَثُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ناساً من قبورهم مشدوَّدةً اَيديهِم إلي اَعناقِهِم ... .

هرگاه با عالمی همنشین شدی، سعی كن بیشتر از آن‌ كه با او سخن بگوئی، حریص بر گوش دادن به سخن او باشی.

اذا جَلَستَ الی عالمٍ فَكُن عَلی أن تستَمِعَ أحْرَص منكَ علی أن تقول.

اطاعت از فاطمه علیها السلام بر تمامی آفریدگان خدا از جن و آدمیان و پرندگان و وحوش و پیامبران و فرشتگان واجب است .

ولقد کانت - علیها السلام - مفروضة الطاعة علی جمیع من خلق الله من الجن والانس والطیر والوحش والانبیاء والملائکة

هيچ بنده اي به مقام بندگي و عبوديت حقيقي پروردگار نمي رسد، مگر اينكه از همه خلائق قطع اميد نموده و تنها به خداوند اميدوار باشد.

لايكونُ العبدُ عابداً للهِ حقَّ عبادتهِ حتّي ينقَطِعَ عَنِ الخلقِ كُلِّهم ... .

كسي به بندگي و ستايش گر حقيقي در برابر خداوند نمي رسد مگر آن كه از تمام افراد قطع اميد كند و تنها اميدش خداي يكتا باشد. در يك چنين حالتي خداوند گويد: اين عمل خالصانه براي من است و آن را مورد قبول و عنايت خود قرار مي دهد.

لا يَكُونُ الْعَبْدُ عابِداً لِلّهِ حَقَّ عِبادَتِهِ حَتّي يَنْقَطِعَ عَنِ الْخَلْقِ كُلِّهِمْ، فَحينَئِذ يَقُولُ: هذا خالِصٌ لي، فَيَقْبَلُهُ بِكَرَمِهِ.

اگر مردي از راه حرام مالي به دست آورد، حج و عمره و صله رحم از آن مال پذيرفته نمي شود و حتي باعث فساد و تباهي ناموس مي گردد.

اِنّ الرجل اذا اَصابَ مالاً مِن حرامٍ لم يُقبل منه حجٌّ و لا عمرةٌ و لا صلةُ رَحِم حتي اَنّه يَفسُدُ فيه الفرج.

تمام كمالات - معنوي و مادّي انسان - در فقاهت و شناخت دقيق و صحيح مسائل دين و معارف الهي است; و صبر و شكيبائي در مقابل ناملايمات، و نيز زندگي را با تدبّر و مديريّت برنامه ريزي كردن مي باشد.

اَلْكَمالُ كُلُّ الْكَمالِ، التَّفَقُّهُ فِي الدّينِ، وَ الصَّبْرُ عَلَي النائِبَةِ، وَ تَقْديرُ الْمَعيشَةِ.

از اسباب نجات، ترس از خدا در خفاء و آشكارا است، رعايت اقتصاد و صرفه جوئي در تمام حالات بي نيازي و نيازمندي، نيز رعايت انصاف و گفتن سخن حقّ و عدالت در همه حالت هاي خوشي و ناراحتي.

فَخَوْفُ اللهِ فِي السِّرَ وَ الْعَلانِيَةِ، وَ الْقَصْدُ فِي الْغِني وَ الْفَقْرِ، وَ كَلِمَةُ الْعَدْلِ فِي الرِّضا وَ السّخَطِ.