كسى كه ادبش بد باشد حسب او پست گردد.

من ساء ادبه‏شان حسبه.

هر كه ادب او بر عقلش افزون باشد (و بر عقل او ادب هم افزوده شود حكايت او در ميان مردم) همچون شبانى است در ميان گوسفندان بسيار.

من زاد ادبه على عقله، كان كالرّاعى بين غنم كثيرة.

كسى كه بدون داشتن ادب در جستجوى خدمت پادشاه باشد، خود را از آرامش و سلامت به رنج و سختى در افكنده است.

من طلب خدمة السّلطان بغير ادب، خرج من السّلامة الى العطب.

كسى كه برترين خصلتهايش ادب او نباشد، آسان‏ترين حالات او رنج و هلاكت است.

من لم يكن افضل خلاله ادبه كان اهون احواله عطبه.

كسى كه بر ادب خداى تعالى اصلاح نشود (و به دستورات الهى عمل نكند) بر ادب خود (كه آن را ادب پندارد) اصلاح نگردد.

من لم يصلح على ادب اللَّه لم يصلح على ادب نفسه.

كسى كه شيفته ادب گردد خود را آراسته است.

من استهتر بالادب فقد زان نفسه.

براى عقل، ادب همدم خوبى است.

نعم قرين العقل الادب.

ادب نيكو، نسب خوبى است.

نعم النسب حسن الادب.

حسبى چون ادب نيست.

لا حسب كالادب.

زيورى همچون ادب نيست.

لا زينة كالادب.

ميراثى چون ادب نيست.

لا ميراث كالادب.

با بى ادبى شرافتى به جا نماند.

لا شرف مع سوء ادب.

هيچ زيورى مانند ادب نيست.

لا حلل كالآداب.

شخص بد زبان ادب ندارد.

لا أدب لسىّ‏ء النطق.

حسبى برتر از ادب نيست.

لا حسب ارفع من الادب.