در جود و کرم اسوه و یکتاست علی
معصوم و زلال همچو دریاست علی    
از روز جزا چه باک دارد شیعه 
سنگ محک محشر کبراست علی

سنجیده تر از کلام او نیست که نیست
دلچسب تر از سلام او نیست که نیست  
این کعبه اگر چه محترم هست که هست 
واجب تر از احترام او نیست که نیست

چشمش همه دریاست اگر می گرید
بی یاور و تنهاست اگر می گرید
باران که در آسمان عزادار شده 
از غربت مولاست اگر می گرید

با جهل به پایه های توحید زدند
شمشیر به ریشه های امید زدند
بر فرق علی زد  آسمان ابری شد
انگار که بر صورت خورشید زدند

خورشید رسول اکرم و ماه علی ست 
از رمز و رموز خلقت  آگاه علی ست
جنگاور بدر و فاتح خیبر شد
معنای دقیق اسدالله علی ست

بر قبله حق اقامه ای مولا جان
بر راه نبی ادامه ای مولا جان 
ما بی تو غریب و بی نشانیم همه
ما را تو شناسنامه ای مولا جان

شد از می جانانه تو مست علی 
چشم از همه خوبی جهان بست علی 
خورشید که نور میدهد عالم زا 
پشتش به محبت تو گرم است علی

هم سایه آفتاب خواندند تو را
دروازه هر ثواب خواندند تو را  
تو صاحب اصلی زمینی مولا
این شد که ابوتراب خواندند تو را

شاید که ز اندوه به دریا زده بود
آنگونه که از کوه به دریا زده بود  
گفتند در آن روز که طوفان آمد 
با عشق علی نوح به دریا زده بود

در رزم و نبرد همچو شیر است علی
در جود و کرم که بی نظیر است علی  
در روز غدیر این چنین گفت نبی  
بر جمله مومنین امیر است علی

بر تابش خورشید دلیل است علی 
محبوب خداوند جلیل است علی
شد آتش دوزخ ز نگاهش خاموش 
برتر ز پیمبر خلیل است علی

سلطان زمین و آسمان است علی 
با دشمن و دوست مهربان است علی
دست همه را روز جزا می گیرد 
الحق که امیر مومنان است علی

ای اسوه استقامت ای مرد علی  
با حضرت مصطفی تو همدرد علی 
عیسی که چنین شهره آفاق شده
با نام تو مرده زنده می کرد علی

در هر دو جهان قبله نما مولا بود 
سرچشمه هر جود و سخا مولا بود
شور و شعف لحظه میلادش را    
از کعبه بپرسید که با مولا بود

دل در شب مهتاب تو را می خواهد 
باران شده بی تاب، تو را می خواهد
وقت سفر از زمین به عرش است علی 
برخیز که محراب تو را می خواهد